Przegląd nowości

Puszkin, Czajkowski i Cranko

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 01, maj 2007 02:00

Właściwie nie wiadomo, od którego z tych wielkich twórców zacząć, omawiając wystawienie (28.04.07) w Teatrze Wielkim w Warszawie epokowego dzieła baletowego "Oniegin" w choreografii nieżyjącego już Johna Cranko. Bo choć bez poematu Aleksandra Puszkina nie byłoby muzyki do Oniegina, to z kolei bez Cranko nie byłoby dzieła baletowego, równie znaczącego dla kultury światowej, jak opera Piotra Czajkowskiego pod tym samym tytułem. Chociaż Cranko nie wykorzystał z niej ani jednej nuty. Oniegin jednak w jakiś sposób wiąże życiorysy tych trzech twórców.

Postacie poematu miały swoje pierwowzory w otoczeniu poety, a i jego los znajduje odnośniki w losach Oniegina i Leńskiego, nie mówiąc już o tragicznej śmierci w pojedynku, też z powodu kobiety. Tę zbieżność dzieła z losem twórcy widać jeszcze mocniej w przypadku Czajkowskiego pracującego nad muzyką do Oniegina. Otóż podczas komponowania sceny pisania listu z wyznaniem miłosnym Tatiany do Oniegina, Czajkowski otrzymał list miłosny od swojej byłej uczennicy - Antoniny Miliukowej. Kompozytor - choć nie darzył jej uczuciem , ale nie chcąc postąpić jak bohater poematu - oświadczył się. Małżeństwo to, krótkie zresztą, skończyło się dla niego tragicznie, próbą samobójczą. Cranko podczas komponowania Oniegina nie został tak doświadczony, niemniej w osiem lat po jego skomponowaniu zmarł na atak serca w czasie lotu z filadelfijskiego tournee do Stuttgartu (1973). Wcześniej (w 1970 rroku, czyli w 5 lat po stworzeniu baletu) zmarł Kurt - Heinz Stolze - twórca aranżacji i instrumentacji tego dzieła. A zatem można powiedzieć, że legenda "Oniegina" jest równie ciemna jak "Damy pikowej"...

• start
• poprz.
• 1
• 2
• 3
• 4
• 5
• nast.
• koniec