

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościPuszkin, Czajkowski i Cranko
Strona 4 z 5 "Oniegin" jednak uznawany jest za dzieło szczególne. I nie dlatego, ze Cranko nie wykorzystał w nim muzyki do opery "Eugeniusz Oniegin" Czajkowskiego, ale inne, mniej znane utwory tego kompozytora. I nie dlatego, że stworzył dwie jego wersje (pierwotna - "W domu wuja Oniegina" z 1965 roku, bez korowodu tanecznego), ale z uwagi na wirtuozerię choreograficzną wyrażająca się w doskonale czytelnym wyrażeniu uczuć i odczuć bohaterów przy pomocy ruchu. Inaczej tańczy Tatiana, inaczej Olga, inaczej Oniegin i Leński. Cranko inaczej prowadzi choreograficznie duet Tatiany z Onieginem i inaczej i Olgi z Leńskim, podkreślając ruchem odmienność charakterologiczną tych postaci i zarysowując wyraźnie osie dramaturgiczne. Tatiana (Marta Fiedler) na naszych oczach przechodzi metamorfozę - z nieśmiałej, zakochanej bez pamięci dziewczyny (niepewność, delikatność ruchów), staje się dojrzałą kobietą. Oniegin (Wojciech Ślęzak) ze zblazowanego, znudzonego i pewnego siebie młodego człowieka przeobraża się w dojrzałego mężczyznę, świadomego błędnego wyboru życiowego. ![]() Z kolei parę Olgi (Aneta Zbrzeźniak) z Leńskim (znakomity Maksim Wojtiul) cechuje otwartość, radość, żywiołowość - co jest wyraźnym kontrastem do indywidualistycznej pary Tatiany i Oniegina. Generalnie jest to balet duetów, choć partia solowa Tatiany w scenie marzenia sennego należy do najwybitniejszych.
|
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||