Przegląd nowości

O Fortuna!

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 28, styczeń 2010 01:00

Tym, co wywiera na widzu największe wrażenie jest jednak oprawa plastyczna dzieła - koloryt scenicznych, zamglonych niekiedy filmowo obrazów. Gra światła, wręcz cytaty z malarstwa od średniowiecza do XX wieku - akcenty Brueglowskie, Boschowskie, czy z celnika Rousseau (Teofila Ociepki?). Tej panoramie odnośników do malarstwa z kilku wieków odpowiadają kostiumy - niezwykle piękne, barwne i śmiałe.

Gromada wesołków ubrana w stroje średniowiecza i ci, którzy toczą Koło Fortuny - w srebrzystych, niczym kurzem pokrytych kostiumach ze wszystkich epok - aż po wiek XIX (aktorzy pantomimy). I wreszcie ruch sceniczny: swobodny grupy biesiadników, zalotników, pijaków, rozpustników i powściągliwy, niekiedy bolesny, wyrażający tragizm nieuchronności tych, którzy toczą losy świata, czyli owe Koło Fortuny ze śmiejącym się z publiczności błaznem.

Nie bez powodu spektakl został wyróżniony czterema Złotymi Maskami i nie bez powodu Opera Śląska właśnie z nim przyjechała dwukrotnie do Warszawy, gdzie jeszcze zachowano w pamięci przedstawienia teatru staropolskiego Kazimierza Dejmka. Bo oglądając Carmina burana Skolmowskiego - chcąc nie chcąc - wraca się i do tamtych spektakli, które ukazały Polakom całe bogactwo epoki średniowiecza, zarówno w muzyce, pieśni, poezji, jak i rzeźbie oraz malarstwie. Czyli wiedzę zaprzeczającą obiegowym opiniom o tamtych czasach jako wiekach ciemnych.

                                                                        Anna Leszkowska