Przegląd nowości

"Zmierzch bogów" w Teatro Nacional de São Carlos: Lizbona

Szczegóły

Opublikowano: środa, 09, grudzień 2009 01:00

Ogólnie rzecz ujmując Wizja Grahama Vicka poraża chłodem estetycznego piękna i niezwykłą skutecznością dramaturgiczną, co się daje doskonale odczuć już na samym początku spektaklu, kiedy to w epizodzie Wstającego świtu, po prologu, opuszczony uprzednio do poziomu sceny ogromny żyrandol unosi się stopniowo do góry i coraz bardziej się rozjaśniając rzuca wokół nas tajemnicze cienie. Podobne wrażenie niemalże hipnotycznego, ponętnego, choć niepokojącego piękna wzbudzają jarzące się ostro-czerwonym światłem i też przykryte materiałem operowe kinkiety, które w zamierzeniu reżysera mają w tym momencie ilustrować otaczający Brunhildę ogień (duże brawa dla scenografa Timothy'ego O'Briena i sterującego ustawieniami świetlnymi Giuseppe di Lorio).

Szczególnie starannie jest w omawianej produkcji ukazana dwuznaczność postaci Zygfryda, z jednej strony niezwyciężonego bohatera, z drugiej zaś dającego się łatwo oszukać - i płacącego za to najwyższą cenę utraty życia - słabego człowieka.