Przegląd nowości

Placido Domingo jako Simon Boccanegra

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, listopad 2009 01:00

A jednak niemałej części widowni podobała się tradycyjna reżyseria Frederica Tiezzi, scenografia Maurizia Balo i historyczne kostiumy Giovanny Buzzi; po drugim przedstawieniu, 27 października, nie tylko już nie wybuczano realizatorów, ale obdarzono ich aplauzem. W świetle zamierzeń reżyserskich koncepcja spektaklu wydaje się wiarygodna i posiadająca sens. Tiezzi mówił w wywiadach o chęci stworzenia czegoś w rodzaju stylizowanego przekształcenia, ożywienia malarskich obrazów historycznych. Stąd pewna statyczność jego reżyserii, wywodząca się ze stosowanego w dawnych wiekach sposobu "zapisywania" historii przez wielkich malarzy: barwne malowidła pokazują sceny zatrzymane w czasie, nieruchome, ale przecież pod tą stylistyką kryją się wielkie emocje towarzyszące jakiemuś historycznemu wydarzeniu. Na deskach Staatsoper ruchy śpiewaków zostały stonowane, czasami chór zastygał w starannie pomyślanym choreograficznie układzie i tylko zmieniająca się gra świateł, autorstwa A. J. Weissbarda, obejmowała wszystko w jakiejś cudownej harmonii -  na równi z muzyką i jej poddana - i nadawała scenom znaczenie, charakter, tempo i odmienne nastroje. 

Kiedy po wszystkich wrażeniach  i emocjach związanych z premierą z teatru wychodził tłum uśmiechniętych i zadowolonych ludzi, raz jeszcze oczywiste stało to, że opera jako gatunek sztuki wciąż żyje i ma się naprawdę dobrze.

                                                                 Gabi Eder (Austria), tłum. J. J.