Przegląd nowości

Międzynarodowy Festiwal i Konkurs "George Enescu" 2009 w Bukareszcie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, wrzesień 2009 02:00

Przekonującym dowodem na zadziwiającą żywotność i kreatywność współczesnych kompozytorów rumuńskich były liczne, poświęcone im koncerty, gromadzące wielu słuchaczy, w tym także przedstawicieli młodego pokolenia. Do jednych z ciekawszych można z pewnością zaliczyć wieczór zorganizowany we wspomnianej już wyżej historycznej Sali Ateneum (3 września), podczas którego Orkiestra Fiharmoniczna "Transilvania" z Kluż wykonywała reprezentujące odmienne kierunki stylistyczne utwory. Zabrzmiały kolejno: upajający zmiennością barw Koncert n°2 na orkiestrę smyczkową Sigismunda Todută, ciekawie nakładający na siebie instrumentalne i wokalne warstwy (z wykorzystaniem podawanych w oryginale fragmentów tekstów Dantego i Goethego) Par ce fil d'or na tenor, baryton i orkiestrę Mihaia Mitrei Celarianu, wywołujący szczery entuzjazm publiczności swoją żywiołowością, pomysłowością w różnicowaniu dźwiękowej kolorystyki i niemalże improwizacyjnym charakterem Koncert na saksofon i orkiestrę Calina Ioachimescu (wielkie brawa dla świetnego austriackiego solisty, grającego na dwóch saksofonach jednocześnie !) oraz dość zachowawczo nakreślony przez Theodora Grigoriu Koncert na skrzypce i orkiestrę, odegrany nieco zbyt obiektywnie przez zamieszkałego w Stanach Zjednoczonych rumuńskiego skrzypka Sherbana Lupu.

Następnego dnia w tym samym miejscu miał miejsce swoisty maraton muzyczny, którego głównymi uczestnikami były dynamicznie i z powodzeniem, jak się okazuje, w Rumunii działające zespoły perkusyjne. Kolejno wystąpiły więc przed nami ansamble: "Game", "Archaeus" i "Profil" prowadzone odpowiednio przez Alexandru Matei, Liviu Danceanu i Dan Dediu. Zaprezentowały one kompozycje takich twórców jak Tiberiu Olah, Liviu Dănceanu, Stefan Niculescu, Dan Voiculescu, Horia Surianu, Costin Miereanu, Dumitru Capoianu, Nicolae Teodoreanu, Octavian Nemescu, Cristian Lolea, Mihai Măniceanu, Ulpiu Vlad czy Dan Dediu. Spośród wielu pozycji bodajże najtrwalsze wrażenia pozostawił po sobie zniewalający onirycznymi klimatami i bezbłędną konstrukcją utwór Doiny Rotaru zatytułowany lelele, we wzorcowej interpretacji zespołu "Profil".