Przegląd nowości

Międzynarodowy Festiwal i Konkurs "George Enescu" 2009 w Bukareszcie

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, wrzesień 2009 02:00

Dla dopełnienia  obrazu trzeba jeszcze wspomnieć o odbywającym się podczas Festiwalu Międzynarodowym Sympozjum Muzykologicznym (5 - 8 września) poświęconym w całości twórczości George'a Enescu oraz Sympozjum "Paul Celan" (24 września) przybliżającym postać i dzieło tego wybitnego tłumacza i poety, którego tragiczne losy stały się tematem przypomnianego w trakcie tegorocznego wydania Festiwalu, na scenie kierowanej przez Cătălina Ionescu Arbore Opery Narodowej w Bukareszcie, dzieła Petera Ruzicki: Celan.

Ponieważ miałem możliwość uczestniczyć jedynie w pierwszych dniach rzeczonej imprezy, przeto siłą rzeczy ograniczę się do omówienia wydarzeń artystycznych mających miejsce właśnie w tym okresie. Otóż na otwarcie Festiwalu wystawiono najważniejsze dzieło Enescu: operę Edyp w pokazanej już w zeszłym roku w Théâtre du Capitole w Tuluzie inscenizacji Nicolasa Joëla i pod dyrekcją muzyczną Olega Caetaniego. Na marginesie warto dodać, iż chodzi tu o siódmą już z kolei w Bukareszcie wersję inscenizacyjną tej opery i że od ośmiu lat każda edycja Festiwalu przynosi ze sobą nową wizję Edypa (przed  dwoma laty wyreżyserował go Petrika Ionescu).

Bezpośrednim impulsem do napisania tej czteroaktowej tragedii lirycznej było dla George'a Enescu obejrzenie tragedii Sofoklesa na scenie paryskiej Comédie Française. Na prośbę kompozytora zredagowania libretta podjął się żydowski poeta Edmond Fleg, w którego ujęciu Edyp nie jest już ofiarą przeznaczenia, lecz jednostką odnoszącą moralne zwycięstwo poprzez dążenie do odzyskania całkowitej wolności i pełni człowieczeństwa. W Tuluzie tytułową partię kreował francuski baryton Frank Ferrari, który wystąpił też teraz w Bukareszcie na premierze, ja zaś słuchałem z wielką satysfakcją śpiewającego w kolejnym przedstawieniu (2 września) Stefana Ignata, artystę fascynującego przedniej klasy talentem aktorskim i dysponującego mocnym, pięknie brzmiącym i porywającym niebywałą ekspresją głosie. Pozostali soliści (m.in. Horia Sandu - Tejrezjasz, Ionut Pascu - Kreon, Pompeiu Hărăsteanu - Forbas, Mihai Lazar - Lajos, Oana Andru - Jokasta, Ecaterina Tutu - Sfinks czy Crina Zancu - Antygona) też udźwignęli ciężar dramaturgicznej realizacji dzieła, ukazując zawarte w nim sensy i metafory. Trudnym do przecenienia bohaterem wieczoru okazał się przygotowany przez bardzo tutaj cenionego Steliana Olariu Chór Opery Narodowej Bukaresztu, ukazujący najpełniej swój kunszt wokalny w takich scenach jak ceremonie pogrzebowe z II aktu czy finałowa apoteoza. Jedyny zarzut, jaki można by solistom i chórowi postawić, to wyraźnie słyszalne, choć przecież zrozumiałe, trudności z właściwym podawaniem francuskiego tekstu.