Przegląd nowości

Haydnowska wersja szalonego Orlanda

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 19, maj 2009 02:00

Jubileusz 200-lecia śmierci Józefa Haydna zawitał również do berlińskiej Staatsoper, gdzie ostatnio wystawiono jedną z jego zapomnianych oper komicznych Orlando Paladino, której premiera odbyła się w dzień św. Mikołaja 1782 roku. Produkcją zajęli się współpracujący już ze sobą kilkakrotnie wcześniej artyści: specjalizujący się w muzyce barokowej rewelacyjny belgijski dyrygent René Jacobs, brytyjski reżyser i scenograf Nigel Lowery oraz pochodzący z Iranu choreograf i reżyser Amir Hosseinpour. Specjalnie z tej okazji wystąpiła Orkiestra Barokowa z Freiburga. A w rezultacie tej współpracy publiczność po raz kolejny otrzymała produkt wysokiej jakości pod względem i muzycznym i inscenizacyjnym. Szkoda tylko, że Staatsoper nie wznawia tych barokowych produkcji, które szybko schodzą z afisza, co także nie daje im większej okazji na dłuższe zadomowienie się w operowym kanonie.

Przed dwustu laty Orlano Paladino zrobił niesamowitą karierę, lecz dzisiaj podobnie jak i cała operowa spuścizna Haydna stworzona przed wszystkim dla dworu węgierskiej rodziny arystokratycznej Esterházy w Eisenstadt, gdzie kompozytor pracował przez 20 lat jako nadworny kapelmistrz, ustąpiła pierwszeństwa oczywiście operom Wolfganga Amadeusz Mozarta, którego geniusz dostrzegł sam "Papa Haydn". Ale to nie znaczy, że Orlando ustępuje wczesnym kompozycjom autora Wesela Figara, jak na przykład Rzekomej ogrodniczce. Podobnie jak Mozart później, Haydn również w przypadku Orlando miesza gatunki operowe, przeszczepiając elementy opery seria do buffa, tworząc tym samym utwór, który nie jest tylko i wyłącznie komedią, ale dziełem o pewnej dozie ambiwalencji, którą tak bardzo ubóstwia współczesna sztuka.