

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościCzekając na Petipę i Iwanowa
Strona 2 z 3 Wprowadzenie czarnej zasłony podczas wykonywania przez orkiestrę najsłynniejszego motywu Jeziora - niszczy i muzykę, i dramaturgię libretta. I świadczy chyba o braku pomysłu na połączenie libretta z muzyką w tej "nowoczesnej" wersji. A pomysł (inscenizatora? scenografa?) "wpływającego" na scenę rekwizytu w formie łabędzia - prawie lotniskowca, jest nazbyt prosty, żeby nie powiedzieć - prostacki.
Konsekwencje takiego rozdzielnego traktowania muzyki i libretta widać także w dramaturgii tego spektaklu, tzn. jej braku. Zaangażowani tancerze zza granicy (do roli Odetty/Odylii - Emy Kawaguchi z Augsburga oraz Giovanniego di Palmy do roli księcia Zygfryda - z Lipska), nie stworzyli przekonujących postaci - dramat Odetty i Zygfryda pokazany jest banalnie, brakuje tu prawdy, przeżycia. Nie wiadomo też, dlaczego Królowa jest niepełnosprawna i usadowiona na wózku inwalidzkim. Złośliwie na to patrząc, wyjaśnień może być kilka: albo PFRON dokładał się do spektaklu (ale według programu - nie dokładał się), albo choreografowi nie chciało się stworzyć choreografii dla tej postaci (Królowa posługuje się bardzo sprawnie głównie trzecim biegiem w wózku), albo uznał, iż taka postać będzie ukłonem w stronę niepełnosprawnych (?), albo ma takie życiowe doświadczenie, że kobieta ok. 40-50 roku życia nie powinna chodzić...
Do zaskakujących rozwiązań należy też diverissement, zwłaszcza taniec hiszpański, tańczony przez czterech tancerzy z wachlarzami, co niektórym kojarzyło się z grupą MoCarta, innym - z przedwojennym chórem Czejanda, a generalnie było rewią w stylu amerykańskim. Tyle, że nie stepowali... Baletu w tej inscenizacji było zresztą jak na lekarstwo - podobnie jak we wcześniejszej realizacji tego choreografa na łódzkiej scenie - Dziadku do orzechów. I nie wiadomo, czy wynika to z poetyki tego twórcy, jego poglądów estetycznych, czy ze słabości łódzkiego zespołu baletowego. Niestety, od wielu lat łódzki teatr nie może się podźwignąć w tym względzie. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||