Przegląd nowości

Jan Stanisław Witkiewicz i Vladimir Malakhov mają wiele wspólnego

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 13, listopad 2008 01:00

Trochę przewrotnie nazwałem publikację dotyczącą omówienia książki Vladimir Malakhov rozmowa z tancerzem stulecia spisanej przez Jana Stanisława Witkiewicza. Uczyniłem to rozważnie po przeczytaniu tasiemcowego wywiadu, składającego się na treść fascynującej książki. Jestem pewien, że obaj panowie mają wiele wspólnego. Na pewno łączy ich piękne umiłowanie sztuki baletowej oraz sumienne podejście do pracy, którą wykonują. U jednego sprowadza się ona do tańczenia, a u drugiego do pisania. Obaj niewątpliwie posiadają duży talent i dlatego każdy z nich w swojej dziedzinie jest postacią wyjątkową. Lecz perfekcję w tym, co robią osiągają wewnętrzną dyscypliną i mozolną kontrolą tego, co sami wykonują.

 Konstrukcja tekstu opublikowanej rozmowy rozpoczyna się dniem dzisiejszym i na obecnej dobie się kończy. O tym, jak przebiegało dzieciństwo Vladimira i jak następnie toczyły się jego losy czytamy nieco później. Pragnę podkreślić, iż autor sympatycznie i z wielką maestrią, wprost niezauważalnie zmienia odcienie pytań, zawsze pozostając wokół zasadniczego tematu. Na wstępie pyta tancerza o to, co dla niego oznacza powszechnie nadane mu miano tancerza stulecia. I już w tym miejscu czytelnik może przekonać się, że będzie miał do czynienia z artystą o niesamowitej pokorze oraz skromności. Realnie oceniającego otaczającą go rzeczywistość i swoje w niej miejsce. Mimo wielkiej obecnie sławy nie opuszcza go świadomość, iż nie chciałby naśladować swoich wielkich poprzedników, aczkolwiek jest kontynuatorem ich tradycji. Malakhov od dziecięcych lat chciał tańczyć i bardzo wspomagała go mama, podobnie jak i ojciec będąca inżynierem z zawodu. Urodził się w Krzywym Rogu na Ukrainie i tam jako kilkuletni chłopiec rozpoczął naukę tańca. Starał się bardzo, aczkolwiek często spotykał się z różnego rodzaju trudnościami. Od dziesiątego roku życia podjął naukę w Szkole Baletowej w Moskwie w klasie Piotra Pestowa. Przez 10 lat nie zmieniał pedagoga, i jak dzisiaj twierdzi z korzyścią dla siebie. Uczciwie odpowiada na pytania jak czuł się w internacie, oddalony od rodziny, które z przedmiotów lubił, a z opanowaniem innych miewał problemy.

Po ukończeniu nauki i zdobyciu prestiżowej nagrody Grand Prix i złotego medalu na Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Warnie podjął studia w Instytucie Teatralnym, w 1986 roku też w Moskwie. W czasie ich trwania od 1987 roku został solistą w Moskiewskim Balecie Klasycznym. Dużo w tym zespole tańczył, często z nim w różne strony świata wyjeżdżał na gościnne występy. Dużo, i ładnie o tym czasie mówi.