Przegląd nowości

Migawki muzyczne Jacka Chodorowskiego

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 25, kwiecień 2011 02:00

Wesoła wdówka Lehára w Gliwickim Teatrze Muzycznym. Jest to bodaj najsłynniejsza i chyba najbardziej popularna operetka klasyczna. Na scenach teatrów muzycznych (także tych prestiżowych) i w nagraniach płytowych funkcjonuje od swej światowej prapremiery w 1905 roku! Mimo raczej błahego libretta, ale dzięki pięknej, łatwo wpadającej w ucho muzyce, święci triumfy sceniczne i gromadzi na widowni zwykle komplet publiczności.

Tak było również i w Gliwickim Teatrze Muzycznym 4 marca 2011 roku, podczas premiery, czwartej już swej inscenizacji, na gliwickiej scenie. Tym razem trud realizacji (a jest to operetka wymagająca, właśnie przez swą popularność) podjęli Maria Sartova (reżyseria), Wojciech Rodek (kierownictwo muzyczne), Barbara Kędzierska (dekoracje) i Tatiana Kwiatkowska (kostiumy). Pomijając drobne niedociągnięcia udało się temu zespołowi, przy wydatnej pomocy śpiewaków i muzyków, stworzyć ciekawe, barwne i żywe przedstawienie. Zatrzymajmy się więc na stronie wykonawczej. Tytułową partię wykonała Grażyna Brodzińska, Zalety tej artystki są powszechnie znane. Jej gliwicka "wdówka" była osoba dostojną, powściągliwą, odporną na zaloty (wiedziała doskonale, że chodzi o pieniądze!), ale przecież powabną, pełną wdzięku i kokieterii. Błyszczała też i wokalnie, wszak "przeboje" tej operetki ma znakomicie opanowane. Partnerujący jej jako hrabia Daniło Michał Musioł demonstrował ładny głos, swobodne aktorstwo i poczucie humoru. Interesująco wypadli również Ireneusz Miczka (baron Zeta), Violetta Białk (Walentyna) oraz rozporządzający bardzo ładnym głosem tenorowym (o całkowitej swobodzie w górze skali) Łukasz Gaj (Kamil). A i pozostali wykonawcy (soliści, balet, chór, orkiestra) dostosowali sie do koncepcji realizatorów i głównych postaci - całość wypadła więc zgrabnie i wdzięcznie.

Już dla tego przedstawienia warto odwiedzić Gliwicki Teatr Muzyczny.