Przegląd nowości

Z kolei osadzona w hiszpańskich realiach Dziewczyna z Nawarry (epizod w 2 aktach) Masseneta, której prapremiera miała miejsce w londyńskiej Coven Garden w 1894 roku, stanowi pierwszą "wyprawę" francuskiego twórcy w rejony weryzmu i tym samym frapującą odpowiedź na operę Mascagniego, a w dodatku pierwszą próbę odnowienia własnego stylu. Niezależnie jednak od tego, że od razu dostrzegamy w niej podobieństwa do włoskiego pierwowzoru (zbieżność tematów czy identyczna konstrukcja: dwa akty przedzielone orkiestrowym interludium), które spowodowały, iż po paryskiej prezentacji ówczesna prasa określiła nowe dzieło humorystycznym mianem Cavalleria espagnola, Dziewczyna z Nawarry jest pozycją wysoce oryginalną i nie pozbawioną przykuwających uwagę walorów. Prawdą jest, że Massenet wykorzystuje w niej typowe dla weryzmu składniki (bieda, zazdrość, zabójstwo), wszak skondensowanie akcji, brak lżejszych akcentów, gorzki ton czy oparty w dużej mierze na deklamacji język wokalny są tutaj intrygującą nowością.

Rozgrywająca się w roku 1874 w rejonie Bilbao podczas wojny karlistowskiej akcja skoncentrowana jest na miłości nawarryjskiej dziewczyny Anity i żołnierza Araquila, syna bogatego wieśniaka Remigio. Ten ostatni chce uniknąć mezaliansu, gardzi biedną dziewczyną i dlatego stawia jej niemożliwy jego zdaniem do spełnienia warunek wniesienia wysokiego posagu. Słysząc, że generał Garrido jest gotów zapłacić każdą cenę za zamordowanie stojącego na czele zagrażających jego obozowi karlistów Zuccaragi, Anita zgłasza się na ochotnika i przedzierając się do wrogich oddziałów dokonuje tego okrutnego czynu. Jest jednak śledzona przez wątpiącego w jej uczciwość Araquila, który zostaje w międzyczasie rozpoznany przez karlistów i śmiertelnie raniony. Jego ukochana wraca z zakrwawionymi rękoma i otrzymuje obiecaną sumę dukatów, azaliż nie potrafiący jej już zaufać Araquil przeklina ją i pada martwy. Anita rzuca się na jego ciało i popada w szaleństwo.

• « poprz.
• nast. »