Przegląd nowości

"Nos" Szostakowicza w Opéra national de Lyon

Szczegóły

Opublikowano: środa, 02, listopad 2011 01:00

Przez całe przedstawienie jesteśmy wprost przytłaczani pojawiającymi się na różnych wysokościach i zredagowanymi po rosyjsku lub angielsku napisami, obracającymi się wokół własnej osi wycinankami, które w magiczny sposób układają się nagle w wizerunek Szostakowicza lub Stalina, zdjęciami kompozytora, które z kolei ustępują miejsca fragmentom niemych i pokazujących go przy fortepianie filmów, najrozmaitszymi obrazkami, geometrycznymi i nawiązującymi do suprematyzmu Kazimierza Malewicza rysunkami, przelatującymi przez scenę cieniami, które również się niekiedy włączają w akcję: na przykład cień konia wyciągającego za kulisy jeden z elementów scenografii.

Wydaje się jednak, że to właśnie prezentowany pod różnymi postaciami tekst (strzępy gazet, pisane na żywo litery, fruwające kartki, wyświetlane napisy...) jest ważnym elementem tej szalonej, metaforycznej i wciągającej bez reszty wizji, tak sugestywnie oddającej klimat intelektualnego wrzenia Leningradu z lat dwudziestych minionego wieku.

O zawrót głowy przyprawia też panujący na scenie nieustanny ruch: wszyscy tutaj biegają, podskakują, gestykulują, przechadzają się, ale czynią to w precyzyjny i dokładnie przemyślany przez inscenizatora sposób.