

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościZaginione legendy Warmii i Mazur
Strona 1 z 3
W Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej w Olsztynie w piątek 6 listopada 2026 roku odbyła się prapremiera suity Zaginione legendy Warmii i Mazur. Zanim jednak usłyszeliśmy suitę, na scenie pojawił się pianista Radosław Sobczak, który z orkiestrą filharmonii pod dyrekcją Alexandra Iradyana, dyrektora artystycznego olsztyniaków od 2024 roku, wykonał Koncert fortepianowy a-moll op. 17 Ignacego Jana Paderewskiego. Utwór ten powstawał przez siedem lat w różnych miejscach, m.in. w Berlinie, Zakopanem, Krakowie, Wiedniu. W tym czasie koncert ulegał licznym zmianom i poprawkom. Jak wiemy z listów Paderewskiego największą trudność sprawiała mu nie partia fortepianu, tylko instrumentacja: – Myślałem tutaj naprzód udać się po pomoc i radę do swego dawnego „professora” Urbana, lecz by mi się on nie na wiele przydał, a prędzej by zaszkodził. W razie rzeczywistego powodzenia koncertu całe Niemcy artystyczne wiedziałyby, że koncert pisany jest na współkę, że ja mam ledwie połowę zasługi – pisał do Heleny Górskiej, przyszłej żony, w lipcu 1888 roku.
Pierwsze wykonanie koncertu odbyło się 20 stycznia 1889 roku w prestiżowej wiedeńskiej sali Musikverein. Na fortepianie grała Anette Jesipowa, żona słynnego pedagoga i pianisty Teodora Leszetyckiego u którego Paderewski pobierał lekcje i któremu koncert zadedykował, a dyrygował Hans Richter. Później Paderewski wykonał swój koncert ponad 40 razy, w Europie i podczas amerykańskich tournée. W Olsztynie do fortepianu zasiadł Radosław Sobczak, pianista mocno związany z tutejszym regionem, bo urodzony w Piszu i pobierający naukę w średniej szkole muzycznej w Olsztynie. Z jego biografii wiemy, że podczas XIV Konkursu Chopinowskiego w 2000 roku dostał się do III etapu, został wyróżniony i otrzymał tytuł „Najlepszego Polaka konkursu” (zwyciężył wtedy Chińczyk Li Yundi). Pianista był bardzo skupiony na muzyce, a po wykonaniu koncertu nie dał się namówić oklaskującej publiczności na bis. W moim odczuciu wyglądał na nieco przygaszonego i niezadowolonego, ale to tylko moje wrażenia z wysokości balkonu. Mnie się to wykonanie podobało, szczególnie trzecia część: Finale. Allegro molto vivace, z wyrazistą melodią skocznego krakowiaka. Po przerwie usłyszeliśmy premierowe wykonanie suity orkiestrowej Zaginione legendy Warmii i Mazur stworzonej przez Annę Rocławską-Musiałczyk kompozytorkę z Gdańska do tekstów legend spisanych przez Bożenę Kraczkowską z Olsztyna. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||