Przegląd nowości

Opera Śląska jak katedra w Monreale

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 25, czerwiec 2026 10:41

Związany z nim akt wtajemniczenia pod wpływem epifanii Pasterza dokonuje się nocą w drugim, który wywarł szczególnie duże wrażenie. Pod batutą Mazurka jego przebieg nabrał znamion ekstatycznych porywów, z przypływami i odpływami uniesień na podobieństwo III Symfonii „Pieśni o nocy“ tego kompozytora.

Dyrygent odwołał się w tym celu do bogactwa dynamicznych kontrastów, operował ostrymi, niekiedy zgiełkliwymi i dysonansowymi akordami. Nie pominął przy tym impresjonistycznej barwności instrumentacji, choć dźwięk orkiestry usytuwanej na scenie nieco uciekał w jej głąb.

Pamiętając występ Andrzeja Dobbera na wrocławskiej premierze dzieła Szymanowskiego w inscenizacji Mariusza Trelińskiego w 2007 roku, żywiłem pewne obawy co do kondycji artysty po upływie prawie dwudziestu lat. Okazało się jednak, iż wykonanie nie straciło nic na sile dramatyczngo wyrazu, a interpretacja uległa dalszemu jeszcze pogłębieniu. Partia dopracowana jest w najdrobniejszych szczegółach. Dobber nie tylko uwodzi szlachetnym tembrem gęstego głosu i jest doskonale zrozumiały pod względem dykcji, ale przydaje też wagi ustępom tekstu świadczącym o dokonującej się wewnętrznej przemianie postaci.

• « poprz.
• nast. »