Przegląd nowości

Barok upomina się o “Halkę”

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 05, czerwiec 2026 15:00

Po premierze 15 maja zagraniczni recenzenci byli zachwyceni, a krajowi im wtórowali. Sam Fabio Biondi porównał obie wersje pod względem nie tyle muzycznym, co wrażeniowym i dramatycznym, twierdząc, że wersja włoska jest zbliżona do innych oper powstających w jego kraju w tym okresie, ale śpiewana po polsku staje się czymś niepowtarzalnym, narodowym i bardzo oryginalnym. Tak więc postarano się, aby do „białostockiej” Halki zaangażować najlepszych możliwych solistów, którzy mają moniuszkowskie role w swoim repertuarze.

Wydawałoby się, że obowiązuje tutaj tradycja kreowania głównych ról, która idzie od Marii Fołtyn (Halka), Bogdana Paprockiego (Jontek) czy Andrzeja Hiolskiego (niewierny Janusz). Warto wiedzieć, że pierwsze kroki na operowej scenie w roli młodego górala kreował kiedyś sam Jan Kiepura. Mnie udało się wysłuchać kreacji Natalii Rubiś, Pawła Skałuby i Stanislava Kuflyuka, artystów obdarzonych bardzo dobrymi, mocnymi głosami, potrafiących także środkami aktorskimi przekazać wiarygodnie i całkiem przekonująco współczesnemu odbiorcy dramat ukazywanych postaci.

Także w rolach drugoplanowych Stolnika (Robert Gierlach) i Zofii obsadzono śpiewaków mających już spory dorobek i dobrą markę. Do pewnych elementów brzmienia sopranów można mieć zastrzeżenia, bo zarówno Natalia Rubiś, jak i Monika Ledzion jako Zofia atakowały dość ostro, nawet forsując wysokie tony w pierwszej części. Po przerwie Rubiś zaczęła śpiewać znacznie lżej, przejmująco i poprawnie wokalnie.

• « poprz.
• nast. »