Przegląd nowości

„Halka” jest niedocenioną operą XIX wieku: rozmowa z Fabio Biondim

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 24, maj 2026 08:57

Halka nie jest wyłącznie polską operą narodową — to dzieło o uniwersalnej sile emocji, społecznym napięciu i niezwykłej muzycznej wyobraźni. Fabio Biondi – skrzypek, dyrygent, jeden z najważniejszych propagatorów twórczości Stanisława Moniuszki na świecie, wraca do Opery i Filharmonii Podlaskiej, by ponownie zmierzyć się z arcydziełem polskiego romantyzmu. W rozmowie z Tomaszem Pasternakiem opowiada o różnicach między polską i włoską wersją Halki, o niedocenieniu Moniuszki w Europie oraz o tym, dlaczego uważa go za jednego z najbardziej wyjątkowych kompozytorów XIX wieku.

Maestro, wraca Pan do „Halki” Stanisława Moniuszki. Czy dziś patrzy Pan na tę operę inaczej niż podczas pierwszego spotkania z tym dziełem? Co odkrył Pan przez te lata?

Oczywiście, dziś patrzę na tę operę inaczej. Jestem bardzo szczęśliwy, że mogę pracować nad polską wersją Halki, ponieważ moje pierwsze spotkanie z tym dziełem odbyło się poprzez wersję włoską. Polska wersja niezwykle mnie porusza i ekscytuje, bo daje tej muzyce znacznie głębszy sens dramaturgiczny. Język polski ma w sobie charakterystyczny rytm, kolor i brzmienie, które sprawiają, że Halka staje się bardziej naturalna i prawdziwa wobec swojej wokalnej natury. To bardzo interesujące doświadczenie porównywać oba warianty. Halka w języku włoskim, o której tak marzył Moniuszko, miała otworzyć operze drogę do międzynarodowej publiczności, ale dopiero po polsku w pełni czuć relację z kulturą, społeczeństwem i polityczną ideą, którą kompozytor chciał przekazać.

Dramat „Halki” zmienia się w zależności od języka?

Tak, zdecydowanie. W wersji włoskiej historia przypomina bardziej typowy dramat romantycznej opery XIX wieku — opowieść prowadzącą bohaterkę ku desperacji i śmierci. To uniwersalny model dramaturgiczny, bliski Verdiemu czy Meyerbeerowi. Natomiast w wersji polskiej czujemy coś znacznie bardziej intymnego i zakorzenionego w konkretnym miejscu oraz historii. Ta opera przestaje być tylko romantycznym dramatem miłosnym, a staje się opowieścią o społeczeństwie, klasach i narodowej tożsamości. Dlatego polska wersja jest dla mnie bardziej fascynująca — mniej „międzynarodowa”, ale bardziej sensualna, prawdziwa i emocjonalna.

• « poprz.
• nast. »