Przegląd nowości

Wymiary i obroty świata albo Poezja śpiewana Moniki Partyk

Szczegóły

Opublikowano: środa, 20, maj 2026 22:27

W Pajacach onomatopeiczny refren Hopla hop!, Hopla hop! ulega przetworzeniu i nabiera humorystycznego zabarwienia jako Hulaj noga! Z kolei z grą słów mamy do czynienia w Kołysance dla Uty, złożonej ze strof będących zmodyfikowanymi limerykami jak na przykład: Na Bałutach/Wielka zrzuta/Żeby snuta/Była nuta/Zenka M., a więc o aktualnej, z lekka satyrycznej wymowie. Poezja śpiewana rządzi się swoimi prawami, a raczej rymami, które wprowadzają określony porządek rytmiczny.

Służy jemu stosowanie powtarzalności słów jako rodzaj echa (Przepraszam, przepraszam w Zdrowaś Matko, przez mgły, przez mgły z W niebo głos), paralelizmów, na przykład w Krzyku: Wiecznie tłucze się ten świat/Brzeg o brzeg, brzeg o brzeg/Wiecznie tłucze się ten czas/Wiek o wiek, wiek o wiek", czy w Rośnie we mnie kwiat: Jawor, jawor miłość szepcze mi/Jawą jawor całuje mnie, wygrywając zarazem homonimiczną polisemię. To także anafory, z obsesyjnie niczym ostinato powracającymi incipitami wersów: Póki jeszcze w Pajacach czy tytułowe Jest czas. I rzecz jasna refreny.

Szkoda, że nie ma przy wierszach podanych dat powstania, dzięki czemu można by śledzić ewolucję stylu artystki. Utwory skomponowane do jej słów wykonywali m.in. Alicja Majewska, Anna Szałapak, Marek Bałata, Jan Nowicki, Jacek Wójcicki i Zbigniew Wodecki. Wiersze z muzyką Moniki Partyk wydane są w formie albumu z korespondującymi z nimi zdjęciami Zbigniewa Pytla (Wydawnictwo i Drukarnia Studio Graficzne Dobry Projekt, Kraków 2024). W miarę możliwości sugerowałbym wydanie e-booka z dostępnymi wersjami muzycznymi jako rodzajem dźwiękowych ilustracji.

                                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »