Przegląd nowości

Patrz Szekspirze na nas z nieba

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, kwiecień 2026 21:34

To obraz pokazujący tańczące wkoło nagie postacie kobiece, ale to niejedyna asocjacja, bo Matisse'owi też przyczepiono łatkę parafrazy Williama Blake'a. I znów jesteśmy przy Szekspirze. Bo komentatorzy Matisse'a twierdzą, że kompozycja i rozmieszczenie tańczących postaci przypomina akwarelę Williama Blake'a Oberon, Tytania i Puk z tańczącymi wróżkami z 1786 roku. W ten sposób spektakl Falstaffa zaprasza do Polskiej Opery Królewskiej na operową parafrazę Snu Nocy Letniej.

Scena, gdy skrzyknięte przez panią Ford z koleżankami roje elfów dźgają dotkliwie Falstaffa swoimi pikami, łączy się ze sceną, gdy podobnie dręczy się Osła z Fairy Queen, też pijaka i rozpustnika – tutaj specjalne instrumenty w postaci lasek z kopytkami zaprojektowała Dorota Kołodyńska, autorka extra kostiumów.

Czyli jesteśmy zapętleni operowo szekspirowym myśleniem o naszym ciele, miłości i seksie, choć może mniej trochę o obżarstwie i opilstwie. Uznajemy jednak zbawczą rolę świata nierzeczywistego, jakichś duszków, elfów i wróżek, którze mogą nam ten świat nieco polepszyć, pomóc wyobraźni naszej wjechać na właściwe tory. Szkoda tylko, że jeden i drugi spektakl niemal zupełnie pominął żartobliwy charakter obu szekspirowskich historii. Widać niezbicie, że ani Marek Weiss ani Kamila Siwińska nie mają poczucia humoru. Na szczęście mają szacunek dla muzyki, bo oba spektakle stoją pod tym względem na wysokim poziomie. 

• « poprz.
• nast. »