Przegląd nowości

Muzyczni konserwatyści i nowatorzy

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 27, luty 2026 13:07

Skąd natomiast wzięły się nawiązania do katolickiej mszy żałobnej w nazwie poszczególnych części i całości Sinfonii da Requiem op. 20? U niepraktykującego anglikanina, ale za to przekonanego pacyfisty? Czyżby ze względu na toczoną właśnie wojnę, w tym przez Japonię, która pierwotnie zamówiła ten utwór, ale wycofała się, azali właściwie odczytując ukrytą aluzję? 

Lacrimosie, zgodnie z oznaczeniem ben misurato niepokojący charakter przydaje uporczywe ostinato kontrabasów, harf i fortepianu, rzeczywiście dokładnie odmierzone przez prowadzącego Alaksandra Chumałę. Z tego może powodu następujące atacca Dies irae nie czyniło już wrażenia pełnego grozy pandemonium, lecz pozostawało w granicach dobrze rozumianej powściągliwości z zaznaczającym się wszakże marszowym rytmem. Requiem æternam przynosi uspokojenie, choć pod koniec powraca znane ostinato. 

Requiem æternam i Lacrimosa złożyły się natomiast na pracę dyplomową zamykającą studia kompozytorskie Witolda Lutosławskiego w Konserwatorium Warszawskim, choć w swojej dalszej twórczości nie wykazywał już więcej  zainteresowania tego rodzaju repertuarem. W związku z osobą Mstisława Rostropowicza, represjonowanego niebawem po prawykonaniu, przypisywano Koncertowi wiolonczelowemu Lutosławskiego ukryty program polityczny, od czego kompozytor, zwolennik absolutnego charakteru muzyki, stanowczo się odżegnywał.

• « poprz.
• nast. »