Przegląd nowości

À la française: Ravel i Bizet

Szczegóły

Opublikowano: środa, 04, luty 2026 21:34

Za sprawą swej ostatniej opery Carmen, rozgrywającej się w Andaluzji, Georges Bizet bywa łączony z popularnym wyobrażeniem o muzycznej hiszpańskości, choć w znacznym stopniu była ona tworem jego własnej wyobraźni. Bliższa autentycznym pierwowzorom prowansalskim jest jego muzyka do sztuki Alphonse'a Daudeta Arlezjanka czyli mieszkanka Arles. Ułożono z niej dwie suity, które zabrzmiały tego wieczora.

Utwór ten stanowi znaczny probierz orkiestrowych umiejętności, ponieważ ważną rolę odgrywają w nim poszczególne sekcje: drzewa z eksponowanymi fletami i saksofonem, blachy z waltorniami, wreszcie smyczków, do których należy na wyłączność Adagietto zagrane pod batutą Michała Klauzy z pasją właściwą już dla następnego stulecia. A także perkusji. Dyrygent wprowadził nawet pierwiastek performatywny w osobie dobosza grającego na tamburynie prowansalskim w triuz II Intermezza oraz w finałowej Farandoli.

W pamięć zapadło też wyeksponowanie tria z I Menueta z dochodzącymi w nim do głosu  echami walca pomieszanego z barkarolą. Drugą suitę zestawił Ernest Guiraud. Starsi słuchacze pamiętają zapewne jego opracowanie Carmen, w którym nie tylko zastąpił recytatywami mówione dialogi, ale czwarty akt uzupełnił o baletowe divertissement, na które złożyły się między innymi właśnie trio z Pastorale i Farandola z Arlezjanki.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »