Przegląd nowości

À la française: Ravel i Bizet

Szczegóły

Opublikowano: środa, 04, luty 2026 21:34

Pierwotnie planowano, że Roger Muraro, uczeń Yvonne Loriod, pianistki i żony Oliviera Messiaena, która po jego śmierci udostępniła ostatnie pozostawione przezeń dzieło - Koncert poczwórny - zagra w nim partię fortepianową, a całość od pulpitu dyrygenckiego poprowadzi Antoni Wit, wybitny interpretator muzyki francuskiego kompozytora. Różne okoliczności sprawiły, że ostatecznie zdecydowano się na Maurice'a Ravela, a honorowego dyrygenta Filharmonii Krakowskiej zastąpił w piątek jej dyrektor artystyczny Michał Klauza.

Niemniej ambitnym przedsięwzięciem stało się zestawienie rzadko wykonywanych razem obydwu koncertów fortepianowych tego twórcy, powstających mniej więcej w tym samym czasie. Koncert G-dur już od pierwszych taktów przeciwstawia sobie dwa żywioły: motywy hiszpańskie i jazzowe, które wyznaczać będą jego przebieg, zainicjowany uderzeniem frusty, która też zakończy pierwsze ogniwo Allegramente.

Zrazu dawały znać o sobie pewne dysproporcje dynamiczne pomiędzy orkiestrą i solistą, przykrywające go, jakby rywalizowano ze sobą o pierwszeństwo. Za to nigdy jeszcze nie słyszałem tak eterycznie szemrzącego dźwięku dobywanego ze strun harfy jak przez Irenę Czubek-Davidson w epizodzie należącym do tego instrumentu. Znaczna część Adagia assai należy do pianisty, rozwijającego archaizowaną melodię utrzymaną w duchu sarabandy. Tym razem zwracało szczególną uwagę lekkie touché czyli uderzenie lewej ręki jakby zapowiedź już następnej pozycji programu. 

• « poprz.
• nast. »