Przegląd nowości

Ostatni, co tak zawierzył pięknu w muzyce – „Arabella“ z MET

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 24, listopad 2025 21:44

Libretto Hugona von Hofmannsthala nawiązuje do operetkowego zarysu akcji, kiedy pod koniec drugiego aktu w wyniku intryg i nieszczęśliwych zbiegów okoliczności dochodzi do pozornej katastrofy, a w następnym wszystkie nieporozumienia ulegają wyjaśnieniu i następuje szczęśliwe zakończenie. Na scenie Metropolitan po raz pierwszy Arabella pojawiła się po angielsku w 1955 roku, a obecna jej inscenizacja zmarłego na początku tego roku Ottona Schenka w oryginalnej wersji niemieckojęzycznej weszła do repertuaru 42 lata temu.

Gdyby powstała współcześnie, to by wykorzystano być może genderowo sytuacyjną dwuznaczność związaną z ukrywaniem się siostry tytułowej bohaterki pod męskim przebraniem Zdenka i porucznik Matteo, nieszczęśliwie zakochany w Arabelli, rzeczywiście pod osłoną nocy uwiódłby jej brata?...

Alessandro Baricco odnośnie Alfreda z Verdiowskiej Traviaty ironizował, że nie jest on postacią, lecz tenorem. Pod tym stwierdzeniem prawdopodobnie w pełno mógłby się podpisać sam Strauss, który nie cenił śpiewaków o tym rodzaju głosu i obsadzał ich właśnie jako tenorów (włoski w Kawalerze srebrnej róży), postacie negatywne (Herod w Salome, Egistos w Elektrze), lub kabotyńskie jak to jest w przypadku przywołanego Mattea, który w obliczu odrzucenia chce sobie palnąć w łeb lub wyjechać do Galicji, co z perspektywy Wiednia na jedno wychodzi...

• « poprz.
• nast. »