Przegląd nowości

Dźwiękiem oddać dramat Dydony

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 06, październik 2025 20:51

Wydawało się, że koncertowe wykonanie opery Henry Purcella Dydona i Eneasz (Dido and Aeneas) okaże się ubogą namiastką pełnego spektaklu scenicznego z dekoracjami i kostiumami, które Warszawska Opera Kameralna ma w swoim repertuarze od 2022 roku. Oczywiście od tamtego czasu wiele się zmieniło, spośród wykonawców czołowych ról pozostał tylko Eneasz w osobie pięknie posługującego się basem Artura Jandy.

Ten sam belgijski dyrygent Dirk Vermeulen poprowadził solistów, orkiestrę Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) oraz niewielki chór przygotowany przez tego samego Krzysztofa Kusiel-Moroza, jednak wspaniała muzyka się nie zestarzała, a sposoby jej prezentacji na świetnej akustycznie estradzie Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, dokonały pełnego udramatyzowania dzieła. Soliści wprawdzie nie wykonywali żadnych dodatkowych ruchów, czasem jedynie zwracali głowy do siebie, jeśli w danej scenie występowali wspólnie, jednak Dirk Vermeulen zadbał o to, by warstwa dźwiękowa zmieniała napięcie w zależności od przebiegu akcji. Nawet w obrębie jednej frazy potrafił dokonać diminuendo, crescenda i sforzanda. Choć nie była to fabuła ogromnie dynamiczna, bohaterowie np. wypowiadali śpiewem poszczególne zdania po kilka razy, jak to w baroku, ale odbiorca mógł jednocześnie spoglądając na niewielki telebim z tekstem libretta, zorientować się co aktualnie powinno się dziać w warstwie scenicznej. Kiedy więc do akcji włączyła się Czarownica – Joanna Motulewicz, ze swymi pomocnicami Wiedźmami, a ich wstrętne knowania poparł cały chór upiornie śmiejąc się – ha-ha-ha!, nawet osoby niespecjalnie obyte ze sztuką operową zrozumiały, że dzieje się coś złego, groźnego dla tytułowych kochanków Dydony i Eneasza.

• « poprz.
• nast. »