Przegląd nowości

Dźwiękiem oddać dramat Dydony

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 06, październik 2025 20:51

Mieliśmy więc w tym koncertowym wykonaniu wyraźnie zarysowaną jasną i ciemną stronę dramatu. Były skoczne tańce o brytyjskim rodowodzie i smutne ponure konsekwencje knowań sił nieczystych. Te zdeformowane, wyraźnie spłaszczone głosy chórzystów wspomagających Czarownicę i jej charakterystyczne, idące jakby z trzewi odezwania się, wymagały dobrej szkoły wokalnej, a przede wszystkim decyzji kapelmistrza. 

Z pewnością też ręka kierownikach chóru, który nosi skromną nazwę Zespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej, przyczyniła się do tego sukcesu wokalnego, przy czym warto zauważyć, że chór, w odróżnieniu od solistów, wykonywał całą angielskojęzyczną partię z pamięci, odpowiednio modelując brzmienie głosu w zależności od potrzeby. Choć wykonanie koncertowe z natury jest statyczne, ale przecież i bez ruchu było na co popatrzeć. Rewelacyjną postać stworzyła Dorota Szczepańska jako Dydona. Jej służąca Bulinda – Teresa Marut świetnie posługiwała się głosem. Wszystkie śpiewające panie były z pewnością u fryzjera, by uzyskać odpowiednią oprawę estradową. Nawet kierownik chóru Krzysztof Kusiel-Moroz zaprezentował przy okazji oklasków niebanalne afro. Ale najbardziej rzucała się w oczy czarna suknia Czarownicy, pełna świecących cekinów. I jeszcze jedno ważne spostrzeżenie. Wszystkie miejsca w sali Studia Koncertowego były zajęte, a sporą część zapełniła młodzież szkolna. To chyba rezultat znakomitych przedstawień z czasów letniego Mozart Junior Festival. Okazuje się, że ten segment publiczności jest już także przygotowany do odbioru wcale nie komercyjnej muzycznej klasyki. Inna sprawa, że wykonanie opery Purcella zajęło tylko 60 minut. Nie było czasu na nudzenie się.

                                                                 Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »