Przegląd nowości

Bojówki Bąkiewicza dotarły nawet do Opery...

Szczegóły

Opublikowano: środa, 16, lipiec 2025 21:23

Przedrzeźnianie przez przyrodnie siostry Kopciuszka i jego pieśni o królu niczym Almavivy w przebraniu rzekomego Don Alonsa przez Don Bartola, czy też poganianie Angeliny przez Kloryndę i Tyzbe przypomina zabieganie Figara z jego kawatyny Largo al factotum. To także stanowiące intermezzo Temporale, a więc orkiestrowe odmalowanie burzy, znacznie rozszerzone w stosunku do poprzedniej opery.

Z kolei wejściowa kawatyna lokaja Dandiniego udającego Księcia Come un'ape nei giorni d'aprile wykazuje daleko idące zbieżności z pełnym fanfaronady analogicznym ustępem Belcore, sierżanta-samochwały Come Paride vezzoso z Napoju miłosnego, a parlanda z arii Don Magnifica Sia qualunque delle figlie oraz z jego duetu z Dandinim Un segreto d'importanza w drugim akcie powrócą w partii tytułowego Don Pasquale i w jego duecie z doktorem Malatesta Cheti cheti immantinente.

Polina Anikina, odtwórczyni Angeliny, czyli tytułowego Kopciuszka, posiada szlachetny, ciemny rejestr altowy oraz dobrze brzmiącą średnicę, tak że w jej ujęciu najkorzystniej prezentowała się  wielokrotnie powracająca pieśń przewodnia Una volta c'era un re, utrzymana w stosunkowo niskiej tessyturze. Atutem śpiewaczki jest prawidłowo opanowana technika koloraturowa, ale wiele do życzenia pozostawia góra skali, której dźwięki były artykułowane ze znacznym wysiłkiem i przybierały ostre zabarwienie, co odczuwało się w finałowym rondzie Nacqui all'affanno. Stąd stawała mi przed uszyma brawurowa interpretacja nie tylko tego ustępu przez Bożenę Zawiślak.

• « poprz.
• nast. »