Przegląd nowości

Mahler uskrzydla: wszystko w sam raz – „Druga“ pod Antonim Witem

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, czerwiec 2025 21:46

Tym razem miałem wrażenie, iż każda część jest krótszą niż w rzeczywistości, ani przez moment nie odczuwając znużenia. Dyrygent uzyskał ten efekt dzięki zastosowaniu szerokiej palety dynamicznej opartej na kontrastach oraz wyważeniu właściwych proporcji pomiędzy grupami instrumentów. Stąd nawet fortissimo nie odznaczało się hałaśliwością, będąc głęboko osadzonym w instrumentach.

Na słowa uznania zasłużyły sola trąbki, skrzypiec i harf w pieśniowym Urlicht, jedynie mezzosopran Anny Bernackiej wydawał mi się nieco za jasny. W tym przypadku preferowałbym alt, w związku z czym przywołam niedawno zmarłą Jadwigę Rappé. Podobnie wyróżniały się odzywki puzonu w następnym ogniwie.

W finale zachwyt budziło natomiast wejście przygotowanego przez Piotra Piwkę pianissimo chóru a capella, wyłaniającego się jakby z niebytu i przez długi czas pozostającego w tej dynamice, wzmocnionej dopiero wraz z rozlegającymi się tym razem osobno głosami męskimi. Spoza niego przebijał się jasny i dźwięczny sopran Izabeli Matuły, przenosząc w nieziemską sferę czystego piękna. Stąd zamiast hucznej kody mamy do czynienia ze swoistym rozpływaniem się na koniec orkiestry w dźwiękach dzwonów pasterskich i orkiestrowych, płatów blachy. Jak do tej pory była to najwybitniejsza Mahlerowska kreacja w ramach trwającego drugiego, poświęconego temu kompozytorowi festiwalu.

                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »