Przegląd nowości

Mahler uskrzydla: wszystko w sam raz – „Druga“ pod Antonim Witem

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, czerwiec 2025 21:46

Ważną pozycję w repertuarze tego artysty zajmuje muzyka Wolfganga Amadeusa Mozarta, również nieobca Mahlerowi. I było to słychać, na przykład w delikatnych wejściach fletu w Scherzu, przeciwstawionych bardziej wyrazistym motywom blachy. W ogóle w tym ujęciu dostrzegalna była obecność klasycystycznej kategorii decorum czyli stosowności. Wszystko pozostawało w granicach dobrego smaku, nic nie było przesadzone ani przerysowane. 

Nawet w Scherzu motywy klezmerskie nie sprawiały w najmniejszym stopniu wrażenia cokolwiek wulgarnego, co niekiedy wytykano kompozytorowi (nawiasem mówiąc to ogniwo po raz pierwszy usłyszałem   w formie cytatów w Sinfonii Luciana Berii).

Wynikało to prawdopodobnie z przywiązywania przez Antoniego Wita wielkiej wagi do orkiestrowego brzmienia, kształtowanego z wielką kulturą i muzykalnością. Dotyczyło to na przykład dialogowania w formie imitacji pomiędzy drzewem i skrzypcami w przypadku wspomnianego tematu Scherza. Podobnie było w odniesieniu do fanfarowego tematu tria. Także wizja Sądu Ostatecznego w piątej części w swojej grozie nie była przejaskrawiona. Antoniemu Witowi udała się rzecz niezwykła, a mianowicie skondensować czas muzyczny względem tego zegarowego. I nie była to kwestia forsowania temp, które były zgodne z oznaczeniami. Bardzo często symfonie Mahlera stanowią nie lada wyzwanie pod względem swych rozmiarów, które stają się uciążliwe zwłaszcza przy nadużywaniu dynamiki.

• « poprz.
• nast. »