

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościSascha Goetzel i „Piąta“, wenecka
Strona 4 z 4
Dla rozlewnych fraz smyczków precyzyjny puls wyznaczały instrumenty dęte drewniane. Szlachetną urodą odznaczały się sygnałowe wejścia waltorni w dynamice piana. Wywierało wrażenie idealne wyważenie proporcji pomiędzy poszczególnymi sekcjami.
A ponad tym wszystkim górujące nośnym i głębokim tembrem skrzypce Lii Petrowej o rodowodzie prowadzącym do lutniczej Trójcy z Cremony, w tym przypadku warsztatu Giuseppe Guarneriego, a ten konkretny egzemplarz o nazwie Rovelli datowany jest na rok 1742. Najdoskonalszy nawet instrument nie przemówi jednak sam z siebie, jeśli jego użytkownik nie będzie artystą o dużej wrażliwości i niezawodnej technice.
W kontraście do ustępów par exellence wirtuozowskich, z grą na jednej strunie, najbardziej urzekały te nastrojowe z wyciszoną orkiestrą, kiedy wraz ze zwolnieniem tempa muzycy jakby się wzajemnie w siebie wsłuchiwali. Dawno już nie słyszałem tak gromkich owacji po zakończeniu występu. O skromności naprawdę wybitnych artystów może świadczyć fakt, że po przerwie Lija Petrowa zasiadła za pulpitami drugich skrzypiec by wpółuczestniczyć w wykonaniu symfonii Mahlera. Na potrzeby tego koncertu Sascha Goetzel zastosował odmienne ustawienie orkiestry, z obydwiema grupami skrzypiec po obu stronach dyrygenta oraz wiolonczelami i kontrabasami po lewej na drugim planie. Lesław Czapliński |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||