Przegląd nowości

NAXOS nie śmieszy

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 25, kwiecień 2025 21:48

Cudowna muzyka Richarda Straussa nie dla wszystkich jest wystarczającym powodem aby rozkoszować się kreatywnością instrumentacyjną i melodyczną, a także pokonywaniem trudności wokalnych przez solistów obsadzonych w głównych partiach. Dyrygent – umieszczony w programach Lothar Koenigs – jeszcze tradycyjnie wypisany jest wśród realizatorów największą czcionką. Jednak zaraz za nim dołączono reżysera – tu czcionka, którą wypisano nazwisko Mariusza Trelińskiego jest tylko minimalnie mniejsza, bo to jemu powierzono zadanie wypełnienia mielizn dramaturgicznych jakimiś grepsami, akcjami ruchowymi, zaskakującymi rekwizytami i kostiumami, wreszcie humorem, i gdy już nic nie działa, to w ostateczności nagością.

Tym razem nasz najlepszy, markowy reżyser operowy dokonywał cudów pomysłowości w pierwszym akcie przedstawienia Ariadny na Naxos, gdzie rozgrywa się pełna ruchu i nawet zupełnie niepotrzebnych spacerów po scenie, akcja teatru w teatrze. Z początku dyrygent wciąż przerywa orkiestrze i zaczyna od nowa, a trupa aktorów i śpiewaków przygotowuje dwa widowiska, poważne i rozrywkowe, które mają ubarwić wieczorek jakiegoś bogacza zanim rozpocznie się pokaz sztucznych ogni.

Czego tu nie ma? Kaskaderzy, ochrypły majordomus, goła kobitka, maszyna wiatrowa, stół reżyserski, sztuczny deszcz, błyskający różnymi kolorami wielki ekran, przyjeżdża nawet pogotowie ratunkowe i robi resuscytację. Mnie się ten zbędny rozgardiasz, a może „sztuczny tłok”, który wcale nie służy muzyce, wcale nie spodobał. Po przewie, gdy publiczność wróciła na miejsca, miało się już odbyć właściwe przygotowywane uprzednio przedstawienie. Pomysły ubarwiające akcję w większości ustały. 

• « poprz.
• nast. »