Przegląd nowości

Czy liturgia może być spektaklem?

Szczegóły

Opublikowano: środa, 12, marzec 2025 21:19

Znacznej satysfakcji dostarczał wspomniany bas w Tuba mirum i Mors stupebit, w których mógł najpełniej zaprezentować swoje walory wokalne. To młody śpiewak, a więc jego kariera zapowiada się obiecująco i warto będzie śledzić jej dalszy przebieg. W rozbudowanej, końcowej Libera me, od której rozpoczęła się przygoda Verdiego z tym gatunkiem, głos Claire Rutter w dynamice pianissimo pozostawał pod kontrolą, ale wraz z jej natężeniem pojawiało się jednak nieznośne tremolowanie.

Attilio Glaser od lepszej strony pokazał się w ustępach pozostających w obrębie średnicy, a więc w Lux æterna. Mezzosopran Polly Leech wywierał korzystne wrażenie w średnicy i w rejestrze piersiowym, jednakże wysokim dźwiękom brakowało naturalnej swobody, na przykład gdy przychodziło wspiąć się do nich w Liber scriptus.

Na długo pozostanie w pamięci Agnus Dei w formie duetu unisono solistek na tle chóru a cappella, niezawodnie przygotowanego przez Piotra Piwko, dzięki któremu gościnnie występujący dyrygenci mogą w tym zespole rzeźbić za pomocą dźwięku. Dobór śpiewaków był zapewne wyborem Paula McCreesha. Żal, że z lepszym skutkiem nie pojawili się na estradzie polscy odtwórcy tego dzieła. Chociażby dwie panie Iwony: Socha i Sobotka, z powodzeniem występujące w sopranowej partii tego dzieła czy Ewa Vesin śpiewająca ją przed jedenastoma laty pod tym kapelmistrzem we Wrocławiu.

                                                           Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »