Przegląd nowości

À la française

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 06, grudzień 2024 20:51

Koncert muzyki francuskiej, ale pod włoską batutą, wypełnił piątkowy wieczór 29 listopada w Filharmonii Krakowskiej. Utwory z tego kraju budzą podziw nie tyle dla sztuki kontrapunktu i techniki polifonii, ile zalecają się słuchaczom powabami fakturalnej natury jak uprzywilejowanie brzmieniowej kolorystyki i na ogół przejrzystej orkiestracji na podobieństwo rządzącej językiem francuskim i wypowiedziami w nim zasady clairté czyli jasności wywodu.

A szerzej jest to poczucie estetycznego decorum czyli stosowności, czego przejawem bywa idealne wyważenie proporcji, elegancja i wdzięk. Swoje omówienie rozpocznę chronologicznie od utworu powstałego najwcześniej, choć zagranego dopiero po przerwie. Wykorzystująca materiał tematyczny z opery o złotniku i rzeźbiarzu Benvenuto Cellinim Uwertura koncertowa Karnawał rzymski op. 9 Hectora Berlioza wbrew tytułowi nie jest aż tak porywająca i wymaga od słuchacza znacznego skupienia.

Kompozytor jako laureat Nagrody Rzymskiej miał okazję poznać to miasto, choć nie darzył je sympatią i skrócił w nim swój pobyt. Stąd w charakterze drugiego tematu motyw lokalnej odmiany saltarella, a więc tańca zawierającego skoczne figury. Ujęcie tej kompozycji wydało mi się wszakże dość akademickie, między innymi ze względu na umiarkowane tempa, mimo że prowadzący ją Marco Angius pochodzi z Lacjum, z odległej o niecałe sto kilometrów od Rzymu Civita Castellana, ale może dlatego starał się powściągnąć temperament?

• « poprz.
• nast. »