Przegląd nowości

À la française

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 06, grudzień 2024 20:51

Nieco orientalnie brzmiącą melodię zainspirować miała pieśń fellaha jaką kompozytor podobno usłyszał podczas rejsu po Nilu. Jednocześnie w tym ogniwie solowa partia obejmuje cały ambitus fortepianu, a więc najwyższe c z oktawy pięciokreślnej, a kończy się jego najniższym dźwiękiem, a więc a subkontra.

Prawdziwy fajerwerk pianistyczny, jak to u Saint-Saënsa bywa, czeka w finałowym Molto allegro, z kaskadowymi pochodami fortepianu, wymagającymi znacznej wirtuozerii, czemu solista w pełni sprostał. Na bis artysta zagrał nastrojowe Intermezzo z op. 117 Johannesa Brahmsa. Zwieńczeniem programu było wykorzystujące efekt crescenda Bolero Maurice'a Ravela. Po nim rozwiązanie to zastosowali jeszcze Dmitrij Szostakowicz w pierwszej części VII Symfonii „Leningradzkiej“, ilustrując w ten sposób nadciąganie maszerujących wojsk niemieckich, a w bliższym nam czasie Wojciech Kilar w wokalno-instrumentalnym Exodusie.

Zawsze odczuwam pewną obawę, gdy mam wysłuchać utworu po raz nie wiadomo który i mogłoby się zdawać, że nie kryje on przede mną już większych niespodzianek. A jednak wykonanie zadowoliło mnie swoim rytmicznym zapamiętaniem. Angius umiejętnie dozował bowiem dynamiczną gradację od piano pianissimo werbla i fletu wprowadzającego wiodący motyw poprzez dołączanie się kolejnych grup instrumentów po fortissimo orkiestrowego tutti w zakończeniu. Był to kolejny udany wieczór piątkowy w Filharmonii Krakowskiej.

                                                                    Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »