Przegląd nowości

Verdi i Schiller

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 29, listopad 2024 22:59

Okazało się jednak, iż jego głos okrzepł i w pełni sprostał partii Rudolfa o bardziej dramatycznym zacięciu. Kawatyna Quando le sere, al placido odznaczała się głębią wyrazu, a jednocześnie muzykalnością dzięki zastosowaniu śpiewu mezza voce. Koreański artysta był jedynym śpiewakiem tego wieczora, który sięgnął do tej techniki wokalnej. W wirtuozowskiej cabaletcie L'ara, o l'avello apprestami pewnie zabrzmiały wysokie tony, a także wytrzymane fermaty.

Znacznej satysfakcji dostarczył występ Stanislava Kuflyuka w partii ojca tytułowej bohaterki, starego wiarusa odznaczającego się poczuciem honoru, czemu daje wyraz w kawatynie Sacra la scelta è d'un consorte. To typowy baryton verdiano, inaczej robusto, a więc o gęstym głosie nasyconym alikwotami. Z kolei przewrotny charakter Wurma, uosobienie Szylerowskiej Intrygi, uwiarygodnił wokalnie Zbigniew Wunsch, dysponujący głosem o szerokim wolumenie i mrocznej barwie.

Cała trójka posiadała ponadto znajomość belcantowej stylistyki, a Luiza Miller jeszcze do niej w pełni przynależy. A więc umiejętność odpowiedniego, płynnego kształtowania frazy w oparciu o wyrównaną technikę oddechową. Nie do końca odnalazł się w tym Aleksander Teliga jako Hrabia Walter, ojciec Rudolfa, dysponujący wszakże typowo wschodnim, głęboko osadzonym i dźwięcznie rezonującym basem o wyrównanej emisji, choć chciałoby się słyszeć w jego śpiewie więcej legata. W przypadku Anny Wiśniewskiej-Schoppy, odtwórczyni tytułowej roli, w otwierającej romanzy Lo vidi, e 'l primo palpito nie dostawało mi lekkości i krągłości koloratur, które wydawały się nieco wysilone. 

• « poprz.
• nast. »