Przegląd nowości

„Thaïs” Jules’a Masseneta w Opéra de Saint-Etienne

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 25, listopad 2024 22:21

Francuski artysta po mistrzowsku ukazuje tę wewnętrzną ewolucję bohatera za pomocą odpowiedniego modelowania głosem, pozostającym w pełnej harmonii z hipnotyzującą grą sceniczną. Widok samobiczującego się lub wijącego się pod wpływem psychicznych tortur na ziemi mnicha zapewne na długo zostanie zapamiętany przez widzów. Na podobnym poziomie utrzymany jest występ hiszpańskiej sopranistki Ruth Iniesty, która w partii Thaïs nadaje początkowo głosowi sugestywnie zmysłowe, idealnie pasujące do roli kurtyzany brzmienie, aby następnie, we wspomnianym już wyżej mistycznym uniesieniu nawróconej dziewczyny, nasycić swój śpiew bardziej plastycznym, miękkim i wręcz „niebiańskim„ zabarwieniem.

Imponująco prezentuje się też dysponujący dźwięcznym, ciepłym i jasnym tenorem Léo Vérmot-Desroches, przekonująco odgrywający postać aroganckiego, zaczepnego i amoralnego Nicjasza. Duże wrażenie wywiera głęboki i mroczny bas Guilhema Worsa, wcielającego się w mnicha Palemona, oraz gęsto nasycony mezzosopran Marie Gautrot, występującej jako matka Albina.

Ponadto od jak najlepszej strony prezentują się tworzące zgrany duet sopranistka Marion Grange (Crobyle) i mezzosopranistka Eléonore Gagey (Myrtale), zaś tradycyjnie już miejscowy chór, przygotowany przez Laurenta Touche’a, urzeka homogenicznym zestrojem wszystkich głosów. Stojący na czele Orkiestry Symfonicznej Victorien Vanoosten oddaje partyturze Masseneta pełną sprawiedliwość, wydobywając z niej szeroką gamę barw, podkreślając orientalizujące lub zmysłowe akcenty, ekspresywnie niuansując interwencje poszczególnych grup instrumentalnych. I tak oto dyrektor Opery w Saint-Etienne, Eric Blanc de la Naulte, udowodnił raz jeszcze, że kierowana przezeń placówka stanowi ważny element pejzażu sztuki lirycznej we Francji.

                                                                                        Leszek Bernat 

• « poprz.
• nast. »