Przegląd nowości

„Thaïs” Jules’a Masseneta w Opéra de Saint-Etienne

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 25, listopad 2024 22:21

Wydaje się, że wykonując ten samookaleczający gest kurtyzana pragnie oszpecić swoje grzeszne ciało, a zarazem ukarać szepcące do uszu kochanków sprośne słowa wargi. Trzeba przyznać, że Pierre-Emmanuel Rousseau jest mistrzem w kreowaniu przykuwających uwagę i na długo zapadających w pamięć obrazów. Wystarczy chociażby przywołać widok leżącego krzyżem na pustej scenie Atanaela i wznoszącego się nad nim potężnego krucyfiksu lub ustawionych w szeregu pod tym symbolem chrześcijaństwa zakapturzonych mnichów, którzy dzielą się strawą, czekając na powrót świętego męża. 

Pożar obracający w zgliszcza dom Nicjasza sugestywnie obrazuje efektowna reżyseria świateł Gillesa Gentnera, zaś do przywołania pustyni, którą przemierzają skrajnie wyczerpani Thaïs i Atanael, zmierzający do klasztoru bogobojnej matki Albiny, wystarcza pusta przestrzeń sceniczna z widocznym w głębi stosem zniszczonych krzeseł i metalowych odpadów. Niepodważalnym atutem przedstawienia jest skrupulatnie i wnikliwie ustawiona gra aktorska wszystkich protagonistów, w każdej chwili zajmująco budująca narrację dramaturgiczną.

Na wyrazy uznania zasługuje wyrównany i rewelacyjny poziom obsady wykonawczej, złożonej z prezentujący najwyższy poziom wokalny i aktorski solistów. Niezapomnianą i wstrząsającą kreację tworzy fantastycznie wykorzystujący swój mocny, drapieżny i męski baryton Jérôme Boutillier, który w roli fanatycznego i bezkompromisowego Atanaela utrzymuje uwagę widza w stałym napięciu i porusza nadaniem tej postaci głęboko ludzkiego wymiaru. Pokazuje on wewnętrzną przemianę świętego męża, który stopniowo rezygnuje z integrystycznych pozycji, ulegając dręczącym go z coraz większą siłą obsesjom cielesnym.

• « poprz.
• nast. »