Przegląd nowości

Dali nam przykład Czesi jak Szymanowskiego grać mamy

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 13, wrzesień 2024 22:55

Operował przy tym kontrastami dynamicznymi, na przykład w wirtuozowskiej kadencji w pierwszej części Allegro agitato „w ucha mgnieniu“ przechodząc od forte do pianissima. Z kolei w tej z finałowego Allegra con fuoco zwracało uwagę zwiewne, muskające klawiaturę touché. W akompaniamencie orkiestry pojawiało się natomiast ściszone, a zarazem skoncentrowane brzmienie. Bohuslav Martinů to neoklasyk o dużej wrażliwości kolorystycznej.

Podobnie jak Johannes Brahms ze swoją I Symfonią wystąpił jako dojrzały, pięćdziesięciodwuletni człowiek. I ona właśnie, w katalogu Harryego Halbreicha figurująca pod pozycją 289, zabrzmiała po przerwie. Kompozytor łączy w niej dyscyplinę formalną z bogactwem efektów barwowych, między innymi za sprawą wykorzystanego instrumentarium, w skład którego wchodzi rożek angielski i rozbudowana perkusja oraz fortepian.

Ponownie wiele satysfakcji dostarczyła kultura brzmieniowa zespołu orkiestrowego, operującego nasyconym dźwiękiem i rozległą paletą planów dynamicznych budujących napięcie, dzięki któremu rozbudowaną formę słuchało się z niesłabnącą uwagą. Na marginesie warto odnotować, że muzykę tego kompozytora propagował Bohdan Wodiczko za czasów swej dyrekcji artystycznej w Filharmonii Krakowskiej w okresie niesprzyjającym sztuce nowoczesnej, na dodatek emigranta.

                                                                           Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »