Przegląd nowości

Od Dvořáka do Karłowicza

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 24, czerwiec 2024 20:51

Występ zamykający sezon koncertowy Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa na samym początku zaskoczył oryginalnym utworem Antonína Dvořáka Serenadą na instrumenty dęte. Zobaczyliśmy muzyków, którzy rozsiedli się półkolem wokół pustego podium dyrygenckiego i chociaż zapowiadano skład dęty, znalazła się też jedna wiolonczelistka i kontrabasista. W utworze nie były reprezentowane wszystkie instrumenty dęte, ale tylko wybrane – trzy rogi, dwa fagoty, dwa klarnety i dwa oboje.

Brzmieniowo wszystkie były świetnie dopasowane do siebie, a wiolonczelę z kontrabasem też doskonale kompozytor przyrównał do barwy rogów i fagotów.  Czteroczęściowy i dosyć zróżnicowany dynamicznie utwór miał skomplikowaną konstrukcję, bo niektóre instrumenty jakiś czas pauzowały, czasami dzieliły się w grupach. Również od strony rytmicznej Serenada oparta o czeski folklor taneczny, też nie przedstawiała się całkiem prosto, wydawało się więc, że tutaj zdecydowanie przydałby się dyrygent.

Nie dało się też zauważyć, by któryś z instrumentalistów przejął rolę prowadzącego, choćby ruchem głowy zapowiadającego początek części, zwolnienie czy zakończenie. Można było przyjąć jedynie, że wiodącą rolę spełniają od czasu do czasu dwie artystki siedzące na brzegu po prawej i lewej stronie, oboistka i klarnecistka, a niekiedy wiolonczelistka, którą umieszczono centralnie pomiędzy dęciakami. Pytanie zadane po występie Wiktorii Krużyk grającej na klarnecie, też nie dało jednoznacznej  odpowiedzi. Kto kierował? Wszyscy? Czy tylko niektórzy? – To zależy w którym miejscu utworu – usłyszeliśmy w odpowiedzi. Po Serenadzie dyrygent Norbert Twórczyński jednak pojawił się i pokierował składem Sinfonii Iuventus w ciekawym Koncercie klarnetowym Karla Nielsena. Ten największy kompozytor duński nie był ani romantykiem, ani neoklasykiem, ani modernistą.

• « poprz.
• nast. »