Przegląd nowości

„Zemsta nietoperza” Straussa w Opéra de Lille

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 08, czerwiec 2024 20:49

Ich praca zasługuje na uznanie, chociaż trudno się zarazem oprzeć wrażeniu, że owa transpozycja odebrała w pewnym stopniu warstwie tekstowej tak bardzo tutaj oczekiwaną lekkość i wdzięk. To pewnie z tego powodu emanujący ze sceny humor nie zawsze trafia w sedno i nie do końca jest w stanie nas szczerze rozbawić. Niezależnie jednak od tego zastrzeżenia, trzeba przyznać, że omawianej inscenizacji nie brakuje solidnych atutów. 

Przede wszystkim Laurent Pelly rozkłada w niej inaczej niż ma to miejsce w większości realizacji tego dzieła akcenty. Oczywiście uwydatnia uroczo-komediowy charakter słynnej operetki, ale zarazem wydobywa z niej znacznie poważniejsze akcenty, zwracając uwagę widza na zaniedbywane na ogół wątki.

Należą do nich zdrada małżeńska i będąca jej konsekwencją zemsta, farsa na temat hipokryzji, upokorzenie dominującego nad słabą płcią mężczyzny czy zwycięstwo początkowo uległej, a w finale odzyskującej pełną wolność kobiety. Opowiedziana w libretcie historia rozgrywa się w jednolitej i minimalistycznej scenografii Chantal Thomas (swobodnie inspirującej się stylem twórczości malarza Marka Rothko), ograniczającej się do wypełniającego całą przestrzeń sceniczną wielkiego i czerwonego (bo to symboliczny kolor namiętności) pudła. W jednym z wywiadów Pelly podkreśla, że zależało mu na wytworzeniu wrażenia uwięzienia protagonistów w dusznej atmosferze mieszczańsko-prowicjonalnego światka, który wpada we własną pułapkę gry pozorów. 

• « poprz.
• nast. »