Przegląd nowości

Gry aktorskie według Masłowskiej

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 11, maj 2024 23:10

Chciałoby się powtórzyć za sparafrazowanym Juliuszem Słowackim: „Chodzi o to, aby ciało giętkie powiedziało wszystko, co w języku się zawiera". Prawdopodobnie Paweł Świątek, adaptując powieść Masłowskiej na potrzeby spektaklu Paw królowej w Narodowym Teatrze Starym im. H. Modrzejewskiej w Krakowie, miał w pamięci formę sztuki Bogusława Schaeffera Kwartet dla czterech aktorów. Nawet liczba się zgadza.

Poza ogólnym wystrojem, dynamizowanym za pomocą zmian barwnego oświetlenia, z wiszącą złotą kulą w tle (scen. Marcin Chlanda), resztę scenerii tworzą aktorzy za sprawą swych ciał i ruchu w przestrzeni, gestów. Na dodatek wypełniają ją wyłącznie swoimi głosami, pozbawieni dodatkowej oprawy dźwiękowej. Często wypowiedzi mają za tło niewerbalną artykulację pozostałych uczestników tego scenicznego performansu. Wydaje mi się, że akurat w tym przypadku przysłużyć mogłoby się wprowadzenie multimediów, które nie raziłyby sztucznością w zestawieniu z obecnością żywych ludzi, lecz korespondowałyby z kolażową naturą języka literackiego pierwowzoru. Wspomniane aspiracje do lepszego świata wyrażają stroje do tenisa, a więc sportu uchodzącego za elitarny.

O pozbawieniu indywidualności świadczy zaś charakteryzacja, upodabniająca do siebie kwartet aktorów poprzez sztuczną, zgeometryzowaną i barwną oprawę oczu. Najlepiej w świecie tym radzą sobie Małgorzata Zawadzka i Wiktor Loga-Skarczewski, ten ostatni podejmujący nawet próbę interakcji z widzami. Z kolei wspomniane wulgaryzmy z języka Masłowskiej znajdują odzwierciedlenie w obscenicznych gestach Szymona Czackiego. Niczym refren przewija się fraza „Ta piosenka powstała z funduszy Unii Europejskiej", co nie dziwi, jeśli zważy się, iż większość figur pracuje w przemyśle rozrywkowym. To interesująca propozycja rozszerzenia języka teatralnego, choć w znacznej mierze stanowiąca dopiero rozpoznanie terenu.

                                                                          Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »