

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościGruzińskie panopticum w Muzeum Narodowym
Strona 1 z 3
W krakowskim Muzeum Narodowym otwarto wystawę Złote runo - Sztuka Gruzji (17 kwietnia - 15 września 2024). Nawiązuje ona do pierwotnej formuły wystawienniczej, a mianowicie gabinetów osobliwości. Zgromadziła okazy szeroko pojętego dziedzictwa materialnego i sztuki z terenów obecnej Gruzji, w tym antycznej Kolchidy i Iberii (późniejszej Kartlii, stanowiącej główny ośrodek gruzińskiej państwowości).
Wspólne nazewnictwo z krainą z półwyspu Pirenejskiego prawdopodobnie nie jest sprawą przypadku, albowiem według hipotez językoznawczych pierwotna ludność naszego kontynentu sprzed najazdu Indoeuropejczyków tworzyła wspólnotę, która ostała się jedynie w ostępach górskich po jego zachodniej i wschodniej stronach: a więc Baskowie z jednej oraz autochtoniczni mieszkańcy Kaukazu: właśnie Gruzini oraz Abchazi, Adygejczycy, Czeczeni, Czerkiesi, Ingusze i Kabardyjczycy z drugiej.
Niewątpliwie główną atrakcję stanowi dział poświęcony dziełom Niko Pirosmani (szwil)ego, samorodnego twórcy z przełomu stuleci: XIX i XX, który po śmierci w 1918 roku zyskał światowy rozgłos i uznanie (jedna z pierwszych jego zagranicznych wystaw miała miejsce przed laty w Warszawie). Jego los wykazuje pewne paralele z Vincentem van Goghem. Obydwaj żyli w podobnym czasie, nie otrzymali formalnego wykształcenia, żyli w niedostatku, za noclegi i posiłki wypłacali się obrazami, za życia nieprzynoszącymi im zysku. Można też dopatrzyć się pewnych podobieństw z Węgrem Tidavarem Kosztka Csontvárym. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||