Przegląd nowości

Gruzińskie panopticum w Muzeum Narodowym

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 19, kwiecień 2024 21:58

Film poświecił mu Giorgi Szengelaja
. W charakterze podobrazia Pirosmani często stosował czarną ceratę, co nie pozostawało bez wpływu na ich mroczną tonację. Tę ich cechę wydobywa dodatkowo częściowo przygaszone oświetlenie w poświęconej mu sali.
Są to najczęściej scenki rodzajowe z życia ówczesnych Gruzinów, a więc właściwej im sztuki ucztowania, ale także uchwycone charakterystyczne sytuacje z codziennego życia.


Interesującym poznawczo jest dział dotyczący praktycznie nieznanej gruzińskiej awangardy malarskiej. Szczególnie przyciąga uwagę metaloplastyczny kolaż Obraz konstruktywno-dekoracyjny Dawida Kakabadze z okresu jego pobytu w Paryżu (1919-1927).


To także kubistyczny Autoportret Lado Gudaszwilego, powstały w podobnym czasie, kiedy przebywał we francuskiej stolicy, oraz utrzymany w podobnej stylistyce Akt Cyryla Zdaniewicza, artysty polskiego pochodzenia.
Kolejny dział to dokumenty: rękopisy kronik, umów, bogato iluminowane wydania narodowego eposu Witeź w tygrysiej skórze Szoty Rustawelego z XII wieku, kiedy w Polsce dopiero wiek później w napisanej po łacinie Księdze Henrykowskiej zacytowane zostało zaledwie jedno pierwsze polskie zdanie: „Daj, ać ja pobruszę, a ty pocziwaj!”. 
W historii arabskiej księżniczki Tinatiny i zakochanego w niej tytułowego chrobrego witezia (rycerza) Awtandila dopatrywano się ukrytej relacji pomiędzy poetą i królową Tamarą, za której panowania Gruzja osiągnęła szczyt potęgi. Tłumaczyć to ma umieszczenie akcji w świecie muzułmańskim.
 

• « poprz.
• nast. »