Przegląd nowości

Poławiacze głosów

Szczegóły

Opublikowano: środa, 20, marzec 2024 21:13

Tak w odniesieniu do gry orkiestry (kier. muz. Łukasz Mazurek), a to przecież francuska partytura, odwołująca się do instrumentalnej kolorystyki, jak i strony wokalnej. Najbardziej ucierpiały na tym ustępy o wyraźnie lirycznym charakterze: duet Zurgi i Nadira C'était le soir! oraz romans tego ostatniego Je crois entendre encore.

W pierwszym przypadku refren obydwu Oui, c'est elle największe wrażenie wywiera, kiedy jest śpiewany mezza voce, a w drugim Andrzej Lampert stylowo, jak przystało na francuską tradycję wykonawczą sięgał po falset, ale sztucznie wzmocniony głos tracił pożądaną barwę. Lepiej wypadła druga część złożona z połączonych dwóch ostatnich aktów, być może z powodu zdolności przystosowawczych słuchu. A więc duety: Leyli z Nadirem Ton cœur n'a pas compris le mien oraz z Zurgą Je frémis, je chancelle.

Na jego odtwórcę, Kamila Zdebla, zwróciłem już uwagę przy okazji Romea i Julii Gounoda i błyskotliwego wykonania przezeń ballady o królowej Mab. Tym razem z dużym wyczuciem zaśpiewał arię O Nadir, tendre ami de mon jeune âge, w której daje wyraz większej rozpaczy nad losem przyjaciela niż rzekomo ukochanej. Rusłana Kowal jako Leyla najkorzystniej zaprezentowała się w kawatynie Comme autrefois dans la nuit sombre, która powróci w Carmen, przypadając Micaëli. Posiada umiejętność śpiewu legato, a także zadatki prawdziwej techniki koloraturowej, które należy rozwinąć. 

• « poprz.
• nast. »