Przegląd nowości

Grzechy starości i młodzieńcza chłonność

Szczegóły

Opublikowano: środa, 13, marzec 2024 10:14

Gioacchino Rossini, przeszedłszy na artystyczną emeryturę po zaprzestaniu twórczości operowej Wilhelmem Tellem, ograniczył się do pełnych humoru miniatur (np. Koci duet) oraz dwóch kompozycji sakralnych: Stabat Mater i Petite messe solenelle, składających się na cykl określany przez samego autora mianem „grzechów starości”. Wbrew tytułowi nie jest to missa brevis, zwłaszcza w odmianie luterańskiej, ograniczonej do dwóch ogniw z katolickiego ordinarium missaæ: Kyrie i Glorii. W przypadku wspomnianego dzieła zawiera ono wszystkie części rzymskiej liturgii, uzupełnionej o eucharystyczny hymn Tomasza z Akwinu O salutaris (O zbawcza ofiaro).

Nietypowy jest skład wykonawczy: chór, dwa fortepiany i fisharmonia, w Krakowie zastąpiona przez organy. Posiadało to swoją symbolikę, o czym pisał sam Rossini: „Dwunastu śpiewaków trzech płci: kobiety, mężczyźni i kastraci, wystarczą do jej wykonania. Ośmioro w partiach solowych, czworo solowych, w sumie dwunastu cherubinów. Bóg mi wybaczy takie postępowanie. Dwunastu jest także Apostołów na fresku Leonarda Ostatnia wieczerza. Wśród Twoich uczniów byli tacy, co fałszowali. Panie, zapewniam Cię, że na mojej Wieczerzy nie będzie Judasza, a moi podopieczni będą śpiewać czysto i z oddaniem ku Twojej chwale w mojej skromnej kompozycji, będącej, niestety, moim ostatnim „grzechem starości”. Kompozytor liczył na dyspensę i możliwość wykonania w kościele, ale, mimo nazwiska i związanej z nim reputacji, ze względu na udział kobiet nie otrzymał takiej zgody.

• « poprz.
• nast. »