Przegląd nowości

Podziwiane obiekty i komiczny epizod

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 05, luty 2024 07:06

Z trochę innych względów omijam dopiero co wyremontowany poznański Gmach pod Pegazem, ale usiłuję przełamać się, widząc oczekiwaną poprawę jego kondycji artystycznej. Udałem się natomiast do bytomskiej siedziby Opery Śląskiej, błyszczącej luksusem i nowością po trzyletnim remoncie. Trudno mi było poznać ten ponad 120 letni budynek z odnowioną fasadą, nowoczesnymi wnętrzami, wypielęgnowaną widownią, począwszy od fundamentów aż po dach  wyremontowaną, wyposażoną i unowocześnioną sceną, dobrze wyposażone garderoby, sale do ćwiczeń dla śpiewaków, tancerzy i muzyków oraz piękne foyer dla publiczności.

Taki rezultat można było osiągnąć tylko wtedy, kiedy nadzór nad tym przedsięwzięciem sprawował syn pułku tego Teatru, człowiek tu urodzony, wychowany i wykształcony, czyli dyr. Łukasz Goik, któremu natychmiast zapomniałem czynione niedawno pretensje, kiedy mi to wszystko pokazał spuszczając skromnie oczy, gdy nie ustawałem w komplementach, co też w dalszym ciągu czynię.

Wróciłem do Poznania i zachęcony namowami przyjaciół udałem się do Pałacu w Skrzynkach w gminie Stęszew, gdzie przed laty z inicjatywy dyr. Kazimierza Bałęcznego odbywały się cykliczne koncerty moich artystów w XIX wiecznym dworze, który teraz został gruntownie wyremontowany i pod czujnym okiem starosty poznańskiego Jana Grabkowskiego przeznaczony na wytworne wydarzenia muzyczne, połączone z uroczystymi kolacjami. Wyczuwałem, że intencją moich przyjaciół było, abym coś napisał o tej ciekawej i oryginalnej inicjatywie. Organizator tego wszystkiego, o którym sam starosta wyrażał się w  superlatywach poprosił, abym znalazł czas i w sobotę 20 stycznia wziął udział w prezentacji nowej wersji Oratorium Pastoralnego Wołaniem wołam Cię Zbigniewa Kozuba do słów Ernesta Bryla.

W przeddzień koncertu zadzwonił jednak, abym nie przyjeżdżał, bo na sali nie ma już wolnych miejsc i jest lista oczekujących. Może lepiej w marcu na recital chińskiej śpiewaczki? Przeprosiłem, że chińscy śpiewacy mniej mnie interesują, natomiast oratorium i twórczość poznańskiego kompozytora – owszem bardzo! Nie pomogło…

Czyżby twórca i wykonawcy odradzili zaproszenie mnie na ich występy? Czyżby znany z dbałości o sprawy kultury w swym powiecie i jego wspaniały starosta postanowił swe sukcesy trzymać w ukryciu? Wreszcie czyżby zabrakło dań kolacyjnych dla felietonisty Angory?

Przecież mogłem wziąć z sobą suchy prowiant! I jak tu nie zaprzeczać, że poznaniacy są narodem rozrzutnym… 

                                                            Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »