Przegląd nowości

Mickiewicz do życia przywrócony albo po co jest teatr?

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 18, grudzień 2023 21:58

Łącznikiem pomiędzy tymi nie tylko wrogimi, ale i zupełnie nieprzystającymi do siebie światami (w pierwszym dominują stroje polowe, w drugim nowobogacka, krzykliwa elegancja, z brylantyną we włosach i ciemnymi okularami) jest postać Anioła - jedyna w stricte teatralnym kostiumie, nasuwającym mi skojarzenia z odpowiednikiem z przywołanej inscenizacji Konrada Swinarskiego, granym przez Zygmunta Józefczaka, co stanowić może ze strony reżyserki ponowoczesny ukłon w stronę scenicznej tradycji.

Dziady Mickiewicza stały się w ten sposób przypowieścią o ostatecznym kształtowaniu się ukraińskiej tożsamości, konieczności definitywnego przecięcia pępowiny z przeszłością i zależnością od Moskwy. Ewolucję taką przechodzi Konrad-Zełeński, pierwotnie, jak większość jego współobywateli, silnie powiązany z orientacją prorosyjską, przynajmniej na poziomie języka i kultury, by następnie przejść proces emancypacji i stać się twarzą milionów rodaków, twarzą nowej wspólnoty.

Tak w jego przypadku, jak i mieszkańców środkowej i wschodniej części kraju, jest to proces świeżej daty. Dzięki artystom z Ukrainy można było odzyskać wiarę we współczesny teatr, który nie musi by śmiertelną nudą, lecz może trzymać widza w niesłabnącym napięciu i dostarczać mu szczerych wzruszeń. Dawno już nie dane mi było doświadczyć tak mocnych przeżyć na gruncie tej dziedziny sztuki. Bo teatr musi być po coś, a nie tylko zajmować się samym sobą

                                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »