Przegląd nowości

Mickiewicz do życia przywrócony albo po co jest teatr?

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 18, grudzień 2023 21:58

Spektakl nabiera rozpędu wraz ze skandowaną w zapamiętaniu pieśnią uwięzionych, poprzedzającą Wielką Improwizację. Roman Łućkyj, grający Konrada, strojem i zarostem przypomina prezydenta Zełenśkiego, co być może nawiązuje do jego z czasem nabywanej identyfikacji z ukraińskością.

Wygłaszając ten ustęp operuje bardzo oszczędnymi środkami: stoi nieruchomo, wewnętrznie skupiony, całą ekspresję wkładając w przekaz słowny, na cudzoziemców dodatkowo oddziałujący za sprawą muzycznej melodyki jaką cechuje się mowa naszych wschodnich sąsiadów.

Nieopodal od niego bawi się przy jedlinie chłopczyk, niezwracający nań uwagi niczym pozostawieni sobie chłopi w legendarnej inscenizacji Konrada Swinarskiego, a pierwiastek natury dynamicznej wprowadza w tle opuszczający się na linie mim, wykonujący ewolucje pomiędzy rzędami ziejącej pustką widowni. Przeciwieństwem jest frenetyczna sekwencja nie tyle Balu u Senatora, ile orgiastycznej zabawy na Kremlu, z dziewczynami do towarzystwa i zastępami ochroniarzy, na co wskazuje poprzedzająca ją aria Leńskiego przed pojedynkiem z Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego. Grający Senatora nie tylko wypowiada tekst, ale wielokrotnie, wykazując się niezwykłą sprawnością fizyczną, wspina się po schodach i stacza po nich, podobnie jak wspomniany wcześniej mim.

• « poprz.
• nast. »