Przegląd nowości

Historia i teraźniejszość Teatro Massimo w Palermo

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 15, grudzień 2023 21:01

Zarówno główna sala o paradoksalnie intymnym klimacie, jak i należąca do jednych z największych w Europie scena, słyną z fantastycznych warunków akustycznych. Przez dziesiątki lat na owej scenie pojawiały się młode talenty i uznani już czy wręcz słynni artyści. Wystarczy wspomnieć o legendarnym Enrico Caruso, który w wieku zaledwie 25 lat śpiewał tutaj w roku otwarcia rolę Enzo Grimaldo w La Gioconda Ponchielliego, Beniamino Giglim występującym w roku 1915 jako Mario Cavaradossi w Tosce Pucciniego, czy Toti Dal Monte, ucieleśniającej w 1932 roku tytułową postać w Łucji z Lammermoor Donizettiego. Nie można też zapomnieć o pojawiającej się później w Teatro Massimo Marii Callas, śpiewającej w 1949 roku Brunhildę w Walkirii Wagnera, a dwa lata później w Normie Belliniego, czy Tito Gobbim, wcielającym się w tym samym roku w Verdiowskiego Simona Boccanegrę.

W następnych latach Łucją była też Joan Sutherland, a księciem Mantui z Rigoletta Verdiego – Luciano Pavarotti. Oczywiście lista wybitnych artystów, którzy byli entuzjastycznie przyjmowani przez tutejszą publiczność jest bardzo długa i nie sposób w tym krótkim tekście ich wszystkich wymienić. Wspomnijmy zatem tylko jeszcze o częstej obecności na rzeczonej scenie artystów z Polski. Na przykład w zeszłym roku nasz znakomity bas Rafał Siwek wcielił się w Palermo w postać Jacopo Fiesca w Simon Boccanegra, u boku wykonującego rolę tytułową ponad 80-letniego Placido Domingo. Dzisiaj Teatro Massimo zajmuje ważną pozycję w międzynarodowym pejzażu sztuki lirycznej jako jeden z najbardziej aktywnych, interesujących i prestiżowych teatrów europejskich. Uznanie wzbudza ambitna oferta artystyczna, rozpięta pomiędzy najbardziej znanymi pozycjami repertuaru i dopiero przywracanymi życiu scenicznemu rarytasami. Od samego początku prezentowana placówka włączała do tego repertuaru spektakle baletowe, funkcjonując do dzisiaj jako jedna z czterech włoskich fundacji liryczno-symfonicznych, które posiadają własną trupę baletową. W ostatnich latach spektaklom operowym i baletowym towarzyszy wiele innych działań artystycznych. Szczególne znaczenie ma popularyzacja muzyki wśród dzieci i młodzieży, a liczne pokazy i warsztaty są częścią programu edukacyjnego, mającego na celu zachęcenie młodych odbiorców do kontaktu ze sztuką muzyczną. Do tego dochodzą różnego rodzaju wystawy, wydarzenia kulturalne, spotkania, debaty i konferencje, które uzupełniają tradycyjną ofertę muzyczno-operową. Co ważne, cała ta działalność jest ściśle osadzona w tkance społecznej miasta. To dlatego podejmowane są rozmaite inicjatywy służące otwarciu teatru na miejskie przestrzenie, co oznacza między innymi fizyczne przenoszenie niektórych działań artystycznych poza gmach operowy, do najbardziej reprezentacyjnych miejsc w Palermo, a także do takich jego obszarów, których gorzej sytuowani mieszkańcy nie mają na codzień okazji do obcowania z muzyką.

• « poprz.
• nast. »