Przegląd nowości

Historia i teraźniejszość Teatro Massimo w Palermo

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 15, grudzień 2023 21:01

Trzeba jeszcze dla uczciwości odnotować mniej chwalebny okres w bliższej nam czasowo historii tej placówki, kiedy to po zamknięciu w 1974 roku, w celu przeprowadzenia niezbędnej renowacji, udało się ją na nowo otworzyć (koncertem Filharmoników Berlińskich) dopiero dwadzieścia trzy lata później, w setną rocznicę jej powstania. Otóż przyczyną tego zastoju były afery korupcyjne i mafijne układy polityczne. 

Na szczęście od tamtej pory Teatro Massimo stał się symbolem i reprezentacyjną instytucją kulturalną nie tylko samego miasta, ale także całej Sycylii. Utrzymany jest on w stylu klasycystyczno-późnorenesansowym z elementami sztuki barokowej, przy jednoczesnym nawiązaniu do starożytnej architektury sycylijskich miast Selinunt i Agrigento, z dodaniem elementów sztuki normandzkiej i arabskiej. W fasadzie budowli dominują olbrzymie grecko-rzymskie kolumny, nadające monumentalny charakter całej konstrukcji, oraz równie potężne schody z umieszczonymi po bokach figurami dwóch lwów, które symbolizują Tragedię i Operę.

To właśnie na tych schodach Francis Ford Coppola nakręcił finałową scenę swego słynnego filmu Ojciec chrzestny. Na uwagę zasługuje też wspaniały wystrój widowni, który składa się z drewnianych i stiukowych elementów, pokrytych złotem przez Salvatore Valentiego. Delikatne malowidła na siedmiu poziomach lóż przedstawiają cherubinów, winorośle kwiatowe, kosze i maski teatralne, które wyróżniają się na tle czerwieni tapicerki i są doskonale widoczne w świetle szklanych tulipanów. Kulminacją jest jednak wspaniały plafon, który Rocco Lentini zaprojektował jako ogromne koło z wizerunkami postaci kobiecych i rysunkami instrumentów muzycznych. Elementem o dużym znaczeniu dekoracyjnym i alegorycznym jest duża kurtyna, autorstwa Giuseppe Sciutiego, przedstawiająca koronację Rogera II, która miała miejsce w Palermo w 1130 roku. Przypomnijmy, że to właśnie ta postać zainspirowała Karola Szymanowskiego do napisania opery Król Roger, który został tutaj wystawiony w 1949 roku.

• « poprz.
• nast. »