Przegląd nowości

Spoglądając z olimpijskich wyżyn…

Szczegóły

Opublikowano: środa, 22, listopad 2023 20:20

W partii orkiestrowej pojawiają się reminiscencje z utworów powstających w okresie poprzedzającym skomponowanie Concerta z ich charakterystyczną rytmiką, ale i z lekka parodystyczne cytaty z muzyki popularnej, uzasadniające zestawienie z Góreckim, u którego one też niekiedy występowały (np. w Kleines Requiem für eine Polka, IV Symfonii).

Alaksandar Chumała posiada szczególne wyczucie wobec twórczości Henryka Mikołaja Góreckiego. Wypełniająca drugą część III Symfonia, skrajnie różna od IV, której szef krakowskich filharmoników okazał się niezrównanym interpretatorem, posiada wybitnie kontemplacyjny charakter, dzięki stopniowemu wyłanianiu się materiału dźwiękowego i jego powolnej, nieznacznej i pozbawionej kontrastów transformacji, oraz łukowej budowie, a więc symetrycznemu powracaniu do punktu wyjścia.

Mimo znacznych rozmiarów dzieła, odczuwalnych w przypadku miernych wykonań, dyrygentowi udało się przezwyciężyć poczucie upływu czasu, a co za tym idzie wydobyć zawarty w partyturze pierwiastek transcendentny. Dodatkowo pieściło słuch organowe brzmienie zespołu, zwłaszcza niskich smyczków: kontrabasów i wiolonczel, do których ograniczają się znaczne przestrzenie dzieła w skrajnych częściach. Partię solową wykonała Justyna Khil, dysponująca sopranem o ciemniejszym odcieniu, wtapiającym się w równie mroczną w tym utworze instrumentację. Osobiście wolę jednak jaśniejsze głosy, wnoszące do wykonania oczekiwany kontrast, a zarazem nasycające śpiew większą dozą emocjonalności czy wręcz ekstatyczności, jak to było w przypadku pierwszej odtwórczyni Stefanii Woytowicz oraz Elżbiety Towarnickiej. I tak po śmierci spotkali się twórcy, którzy odcisnęli znaczne piętno nie tylko na polskiej muzyce nowoczesnej, w życiu nie mający zbyt częstych okazji do osobistych kontaktów.

                                                                     Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »